„Dziennik Polonijny” zgłębia historię parawanów: Przede wszystkim intymność

W architekturze najczęściej pełniły one rolę przegród wyznaczających pewnego rodzaju granice pomieszczeń, zapewniając tym samym intymność oraz ciepło.

Parawany pokojowe z Chin

Pierwsze parawany pokojowe wywodzą się z Chin. Jak nietrudno się domyśleć były one dość ciężkie, ponieważ wykonane były z drewna. Pełniły one oczywiście rolę pewnego rodzaju ruchomej ściany. Parawan tak zwany „harmonijkowy” lub też inaczej rozsuwany japoński, stał się stałym elementem tradycyjnego prawie każdego wnętrza. Nie była to tylko zwyczajna przegroda, ale łączyła się ona z japońskimi z wierzeniami i pewnego rodzaju obyczajowością mieszkańców Kraju Kwitnącej Wiśni.

Według Naszej Redakcji

Jak zauważyła to Redakcja „Dziennika Polonijnego”, charakterystycznym elementem japońskiej sztuki i rzemiosła, była tak zwana tymczasowość. Zatem parawany jako tak zwane „ściany rzekome”, w każdym momencie łatwo było usunąć. A działo się to tylko dlatego, ponieważ w japońskich mieszkaniach często dominowały lekkie, już tym razem papierowe lub bambusowe parawany wykorzystywane jako dekoracyjne ściany, komponujące się z meblami.

Znaczenie religii

Duży wpływ na architekturę japońską, oczywiście z zastosowaniem parawanów, miała wyznawana tam religia shinto, a z biegiem czasu buddyzm. Zamiłowanie zatem Japończyków do stosowania kruchych elementów jako wystrojów wnętrz, stanowi trzpień tamtejszej kultury opartej na ich wierze. A dlaczego? Dlatego ponieważ podczas dnia gdy Japończycy zanosili modły do swojego boga, odgradzali się oni właśnie takim lekkim parawanem od reszty domowników, stwarzając sobie tym sposobem intymną atmosferę, bardziej pozwalającą się skupić na relacji z bóstwem.

Podczas picia herbaty

Niektóre panie Japonki, gdy piły herbatę z koleżanką, musiały odgrodzić się właśnie parawanem od reszty mieszkańców danego domu, aby w takich warunkach, toczyć ciekawe rozmowy.

W Europie

W XVI wieku, kiedy to kupcy z zachodu odwiedzali kraje wschodnie, zauważyli oni zalety pięknych a przede wszystkim lekkich parawanów. Przywieźli oni zatem ten rodzaj domowego wyposażenia na Stary Kontynent. Na przykład jezuiccy misjonarze wykorzystali parawany jako składane atlasy i przy ich użyciu nauczali oni geografii swoich uczniów. Jak wiadomo, na ściankach takich parawanów wyrysowane były mapy. Wykorzystywali je oni także do praktykowania wierzeń religijnych, ponieważ za parawanem ustawiali ołtarzyki gdzie palili świece, jako dary dla katolickich świętych.

Parawany pokojów europejskich

Parawany pokojowe przyjęły się dość szybko w Europie, stając się wyposażeniem na przykład sypialni kobiet, długo spędzających swój czas na toalecie. Konstrukcje już europejskich parawanów, były modyfikowane w zależności od potrzeb ich właścicieli. Jednak już na Starym Kontynencie nie były one tak lekkie jak w Azji, ale musiały być one solidne, a to się równało z ciężkie. Wykorzystywano je najczesciej także u krawcowych jak też i w gabinetach lekarskich.