Techniki plecionkarstwa
Uważa się, że jedną z pierwszych technik plecionkarstwa, była ta związana z powstawaniem koszy oraz mat, potrzebnych człowiekowi na przykład do siadania. Gdy już plecionkarstwo było na szczytach swoich możliwości, do głosu doszła ceramika. Z biegiem czasu do wspomnianych wyrobów rękodzielniczych, doszło otrzymywanie sznurów i tkanin. A działo się to podczas obróbki włókien roślinnych i zwierzęcych. Wtedy też człowiek wymyślił różne sploty tych włókien, co umożliwiało tworzenie na przykład ubrań. Już w dobie wieków średnich, zaistniały tak zwane Cechy Rzemieślnicze, w których zrzeszano mistrzów rękodzielniczych, a poszczególne cechy nakładały na swoich wyrobników na przykład odpowiednie markowanie wytwarzanego surowca, jego sprzedaż i pobieranie odpowiedniej sumy pieniędzy za jego zbycie. Surowiec „omarkowany” symbolem cechu rzemieślniczego, zyskiwał na wartości.
Oddzielenie od rolnictwa
W Polsce w tym rzecz jasna i na Starym Kontynencie, rzemiosło i rękodzieło zaczęło oddzielać się od rolnictwa. Wtedy to dla przykładu powstało we wczesnym średniowieczu kuźnictwo, bednarstwo, a także garncarstwo, które dawały utrzymanie wielu gospodarstwom ludzkim.
Quilling w radomskim Klubie „Ustronie”
Jedną z form rękodzieła artystycznego jest rzadko spotykany quilling. Quilling to jak nam wiadomo, technika papieroplastyki. Jest to pewnego rodzaju papierowy filigran, który polega na precyzyjnym nawijaniu bardzo wąskich pasków papieru na igłę lub też na specjalne pióro quillingowe, a następnie na formowaniu z nich spiral, czego końcowym efektem jest naklejanie ich w bardzo fantazyjne wzory 2D i 3D. Należy też wiedzieć, iż wspomniane paski papieru najczęściej posiadają szerokość od 3 do 7 mm. Taka wystawa prac quillingowych, prezentowana była Redakcji „Dziennika Polonijnego” w Osiedlowym Klubie „Ustronie” w Radomiu.
Co potrzebne
Do wykonania takich prac, potrzebne są do użycia paski papieru, igła z rozwidloną końcówką, potrzebna do nawijania pasków. Kolejnym ważnym elementem jest klej introligatorski, z precyzyjnym aplikatorem. Gdy posiadamy już te wszystkie elementy, następnie należy zakupić podkładkę z okrągłymi wgłębieniami do kontrolowania wielkości krążków, co świetnie może zastąpić na przykład korkowa mata. Nie można też nie wspomnieć o pęsecie, która jest potrzebna do przytrzymywania, a następnie wklejania drobnych elementów.
Prezentowane prace rękodzielnicze
Oglądane przez „Dziennik Polonijny” prace w Radomiu, wykonane są właśnie techniką quillingu, przy zastosowaniu pasków o szerokości 3 i 6 mm. W niektórych obrazach, zastosowano również nici oraz kolorowe kordonki. W pierwszych pracach prezentowanych w Klubie „Ustronie”, paski qulingowe były cięte ręcznie nożyczkami, w późniejszym okresie paski te były częściowo zakupione. Projekty oglądanych przez Naszą Redakcję prac tworzył Mirosław Mendyk, a klejenie elementów było wykonywane wspólne z panią Renatą Czubak.
