Nazywał się Stanisław Parysz i był odznaczony Krzyżem Armii Krajowej, Krzyżem Walecznych i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Posiadał tytuł honorowego obywatela Nowej Soli, w której spędził kilkadziesiąt końcowych lat życia.
Urodzony 17 grudnia 1913 roku w Haczowie na Podkarpaciu wstąpił w 1929 roku do zakonu kapucynów. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1939 roku.
“W okresie Powstania Warszawskiego, w sierpniu 1944 r., odznaczył się jako kapelan Armii Krajowej, niosąc pomoc duchową żołnierzom i ludności cywilnej w szpitalu powstańczym na ul. Długiej – tu też został ranny. Wspierał także powstańców w kościele Dominikanów oraz w schronach przy ulicach: Miodowej, Długiej, Freta i Podwale” – czytamy w depeszy PAP.
