– W Szczecinie i na terenie Pomorza zachodniego żyją osoby, które mają kresowe korzenie, także te związane z Wołyniem i Kresami południowo-wschodnimi II RP. Część z tych ludzi znalazła się tu po traumatycznych przeżyciach związanych z ludobójstwem dokonanym przez ukraińskich nacjonalistów z Ukraińskiej Powstańczej Armii czy Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów na członkach swojej rodziny albo na nich. Takich miejsc pamięci w Polsce jest mało, a szczególnie w tej części kraju. Najważniejsza w życiu jest prawda, prawda także o tym, co się stało na Wołyniu i Kresach południowo-wschodnich. Najważniejsze to po prostu stanąć w prawdzie i na niej budować relacje międzysąsiedzkie z Ukrainą, tak przecież ważne w tej części Europy – powiedział PAP Bartłomiej Ilcewicz ze Stowarzyszenia Kresy Wschodnie – Dziedzictwo i Pamięć, które wystąpiło z pomysłem budowy pomnika.
Oprócz aktu erekcyjnego w “urnie pamięci” znalazły się ziemie z 28 miejscowości Wołynia i południowo-wschodnich Kresów, na których ginęli Polacy.
“11 lipca 1943 r. rozpoczęła się masowa akcja przeciwko ludności polskiej przeprowadzona przez Ukraińską Powstańczą Armię (UPA) na Wołyniu, określana mianem rzezi wołyńskiej. Tego dnia, nazwanego później <krwawą niedzielą>, zaatakowano ludność blisko 100 polskich miejscowości. Historycy oceniają, że podczas rzezi wołyńskiej zginęło od 30 do 60 tys. Polaków. Strona ukraińska ocenia swoje straty na 10-12, a nawet 20 tys. ofiar, przy czym część ofiar zginęła z rąk UPA za pomoc udzielaną Polakom lub odmowę przyłączenia się do sprawców rzezi” – przypomniała w depeszy Polska Agencja Prasowa.
