Jako rodowity krakowianin był absolwentem sławnego I Gimnazjum im. Bartłomieja Nowodworskiego. Od początków okupacji niemieckiej zaangażował się w działalność konspiracyjną.
– W 1940 roku, zagrożony aresztowaniem, przez zieloną granicę przedostał się na Węgry, a potem do Libanu. Wstąpił do polskiej Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich, stacjonującej w Syrii. Brał udział w obronie Tobruku. Potem zaś, gdy brygada weszła w skład II Korpusu generała Władysława Andersa, walczył pod Monte Cassino, Anconą i Bolonią. Swój żołnierski los związał z dywizjonem rozpoznawczym, przekształconym w 1941 roku w Pułk Ułanów Karpackich – wspomniał go w rozmowie z portalem internetowym “Gościa Niedzielnego” historyk z Krakowskiego Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej doktor Jarosław Szarek.
Za wybitne zasługi bojowe w zdobyciu Ancony odznaczony został Krzyżem Walecznych.
Po wojnie wrócił do rządzonej przez komunistów Polski. Ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pracował w Krakowie, początkowo fizycznie, dopiero potem umysłowo.
– Obok profesora Wojciecha Narębskiego i Mieczysława Heroda był jednym z najaktywniejszych działaczy kombatanckich środowiska żołnierzy II Korpusu. Zrobił wiele, by przedstawić młodszym pokoleniom dzieje ich walki, szczególnie zaś swojego pułku macierzystego – dodał dr Szarek.
