Słuchając oraz oglądając w telewizji kolejne występy bezbarwnych mówców na warszawskiej demonstracji zastanawiałem się, kogo mogą oni porwać do czynu, skoro są tak beznadziejni w sferze werbalnej i czy zdają sobie sprawę z tego, że protestując w obronie demokracji oraz wolności, które bynajmniej nie są w dzisiejszej Polsce zagrożone potwierdzają tylko powszechne podejrzenia, iż tak naprawdę nie mogą przeboleć utraty władzy przez Platformę Obywatelską w wyborach prezydenckich i parlamentarnych tęskniąc za tym, co odrzuciła zdecydowana większość biorących w nich udział Polaków, czyli po prostu chcą, żeby nadal było tak jak było wcześniej.
Jeżeli ktoś nie rozumie zasad demokracji, a wolność uznaje za urzeczywistnioną w życiu społecznym tylko wówczas, kiedy sam rządzi, to właśnie on jest zagrożeniem dla nich obu. Na szczęście impotenci polityczni tworzący, a przynajmniej dający twarz KOD-owi są tak beznadziejni, że jedyną właściwą reakcją na ich śmieszne podrygiwania powinna być wyniosła obojętność.
Niechże sobie maszerują, podskakują, malują hasła na transparentach (niektóre nawet śmieszne, większość jednak bez polotu jak oni sami), wykrzykują różne slogany, drętwo recytują wiersze i odmawiają modlitwy, niech im się nawet wydaje, że są ideowymi spadkobiercami opozycji antykomunistycznej z epoki PRL (co cynicznie i bezczelnie wmawiał im dzisiaj Henryk Wujec) – to wszystko jest zupełnie bez znaczenia.
Szkoda na nich w ogóle tracić cenny czas, w którym lepiej konkretnie i rzeczowo wzmacniać Polskę jako suwerenny kraj w europejskich strukturach oraz działać na rzecz dobra wszystkich rodaków, a więc także członków Komitetu Obrony Demokracji, którzy chociaż wykazują się antypaństwową postawą, są jednak obywatelami Rzeczypospolitej.
