Pierwotnie brano pod uwagę rocznicę śmierci (została stracona na mocy wyroku stalinowskiego sądu 28 sierpnia 1946 roku), ale ze względu na okres wakacyjny zdecydowano o zmianie tych planów.
“- Nauczyciele chcą, żeby młodzież tłumnie była na tym pogrzebie, a tę łatwiej będzie zorganizować w pierwszych dniach roku szkolnego” – powiedział gazecie doktor Piotr Szubarczyk z Gdańskiego Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej, który od lat propaguje postać “Inki”.
Ostateczną decyzję co do daty i miejsca uroczystego pochówku podejmie rodzina Siedzikówny. Pod uwagę są brane również bazylika Mariacka w Gdańsku oraz mający powstać Panteon Narodowy na powązkowskiej “Łączce”.
“- Bazylika Mariacka to oczywiście godne miejsce dla Danuty Siedzikówny-“Inki”, ale trzeba pamiętać, że w ziemię przy cmentarzu Garnizonowym wsiąkła jej krew. To miejsce, które mogłoby stać się w Gdańsku naszym lokalnym Panteonem Żołnierzy Wyklętych. Bardzo chcielibyśmy, aby <Inka> została pochowana w Gdańsku. To byłby zaszczyt dla naszego miasta i gdańskiego IPN” – podkreślił na łamach “ND” dr Karol Nawrocki z GO Instytutu.
Naczelnik Wydziału Krajowego Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa Adam Siwek uważa, że grób “Inki” powinien być objęty opieką państwa.
“- Wydaje mi się, że w sprawie pogrzebu decydujący głos ma IPN, bo on przeprowadził ekshumacje. Istotne, oprócz zdania rodziny, byłoby również stanowisko wojewody pomorskiego co do wyboru miejsca pochówku. Powinien to być pogrzeb państwowy z pełną asystą wojskową” – zaznaczył Siwek w rozmowie z gazetą.
13 kwietnia na gdańskim cmentarzu Garnizonowym zostanie wmurowana w chodnik tablica pamiątkowa ku czci “Inki” i straconego razem z nią Feliksa Selmanowicza-“Zagończyka”, a dwa dni później Zespół Szkół Handlowych w Sopocie otrzyma jej imię.
