Postaci symbolicznej dla pokolenia urodzonego tuż po wojnie, opozycjonisty wobec komunizmu, autorytetu moralnego, znanego poety, literaturoznawcy oraz wybitnego Polaka o korzeniach żydowskich, syna ocalalego z Holocaustu więźnia obozów koncentracyjnych.
Urodzony w 1946 roku, ukończył na UJ filologię serbską i chorwacką. Debiutował w 1967 oroku na łamach miesięcznika “Poezja”. Od 1968 do 1975 roku był członkiem grupy poetyckiej Teraz. W 1973 roku ukazał się jego tom wierszy “Zabójstwo”, złożony z wierszy zdjętych przez cenzurę. Była to jedna z pierwszych drugoobiegowych książek. W 1975 roku podpisał słynny List 59 przeciwko ujęciu w ramych konstytucyjne kierowniczej roli partii i sojuszu z ZSRR. W latach 1981-1983 redagował miesięcznik Pismo i drugoobiegowe czasopisma “NaGłos”. Był związany z “Gazetą Wyborczą”, “Tygodnikiem Powszechnym” oraz innymi licznymi pismami kulturalnymi m.in. “Odrą”, “Literaturą na świecie”.
Na liście jego licznych ksiażek poetyckich i literackich, są m.in. Nastanie święto i dla leniuchów, W fabrykach udajemy smutnych rewolucjonistów, Zabójstwo, Stan wyjątkowy, Zjadacze Kartofli (Kraków, Wydawnictwo Literackie), Zasadnicze trudności, Każdego następnego dnia, Hurrraaa!, Inny porządek, Za nas, z nami, Wiersze z lat osiemdziesiątych, Kamyk i cień, Było minęło, Origami. Wiele z nich było tłumaczonych na ponad dwadzieścia języków.
Był związany ze środowiskami opozycyjnym w tym KOR. W stanie wojennym – internowany.
Od kilku lat zmaga się z afazją po wylewie krwi do mózgu. Nadal tworzy.
Julian Kornhauser utrzymywał kotakt z noblistą Elie Wieselem. Dedykowali sobie swoje książki. Tu zdjęcie Elie Wiesela w jego bibliotece z książką “Been and Gone” (“Było minęło”) Juliana Kornhausera na stole. Foto: Towarzystwo Jana Karskiego
W marcu ubiegłego roku kandydatura Juliana Kornhausera została zgłoszona do Nagrody Orła Jana Karskiego. Kapituła Nagrody przyznała ją powstrzymując się z ogłaszaniem werdyktu na czas trwania kampanii prezydenckiej w Polsce, w której uczestniczył zięć Profesora.
Komentując decyzję kapituły, profesor Karol Modzelewski jej członek i sam laureat Nagrody Orła powiedział krótko: “Bezapelacyjnie mu się należała! Nikt z nas nie miał wątpliwości…” Oficjalna motywacja nagrody brzmi: za pełne pasji literackie zmaganie o mądrzejszą Polskę.
Kapituła podkreślała w szerszym uzasadnieniu, iż dokonania Laureata w obszarze poezji, literatury i myśli są znakomitym dowodem na to, że przemiana rzeczywistosci Polski nie byłaby możliwa bez inspiracji i refleksji intelekualnej służącej budowaniu samoświadomości jednostki ludzkiej i samoświadomosci społeczeństwa. Profesor Kornhauser udziela tej inspiracji swym rodakom od 45 lat.
Nagrodę wręczono laureatowi na Uniwersytecie Jagiellońskim jesienią zeszłego roku.
Korzystając z okazji udostępniamy jeden z wierszy Juliana Kornhausera odwołujących się do wojennej tragedii żydowskiej, która była także udziałem jego rodziny.
