Antoni Antczak – polski działacz narodowy

Na rzecz robotników
W 1914 roku, wyjechał on do Westfalii, gdzie działał w Narodowym Stronnictwie Robotników. Po powrocie do Polski w roku 1920 zamieszkał w Toruniu, gdzie od roku 1923 stał na czele Drukarni Robotniczej. Był on także redaktorem naczelnym i wydawcą “Głosu Robotnika” oraz “Obrony Ludu”. Pełnił dodatkowo obowiązki prezesa Pomorskiego Związku Śpiewaczego i Pomorskiego Towarzystwa Muzycznego.

Jako poseł
Antoni Antczak, pełnił mandat posła na Sejm kadencji (1929-1930). Był przewodniczącym Rady Miasta Torunia. W roku 1937 został prezesem Zarządu Wojewódzkiego Stronnictwa Pracy. Od roku 1941 do roku 1944, przebywał w Warszawie jako Delegat Rządu dla Pomorza. Podczas II wojny światowej, działał w podziemnej organizacji Grunwald. Po upadku powstania warszawskiego, był on internowany w obozie przejściowym w Pruszkowie, a następnie wywieziony został na roboty do Niemiec.

Po wojnie
Po roku 1945, Antczak został wybrany wiceprezesem SP i z jego nominacji wszedł w skład KRN, w której zasiadał do września 1946 roku. W roku 1948 został aresztowany przez UB, a po trzech latach procesu skazano go na 15 lat więzienia za rzekomo prowadzenie nielegalnej działalności w zrzeszeniu powiatów polskich. W rok po wydaniu wyroku, zmarł w więzieniu we Wronkach. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.