Kim są Wilamowianie
Wilamowianie, to jak wiemy grupa etniczna, która zamieszkuje miasto Wilamowice leżące niedaleko cudnego miasta Bielska- Białej. Mówią oni własnym językiem a przede wszystkim mogą się oni pochwalic posiadaniem własnego stroju ludowego.
Własne tradycje
Oprócz wspomnianych aspektów, Wilamowianie mają własne tradycje, a także tożsamość i kulturę. Zwyczajowo mawia się na nich „Wilamowiczanie” lub lud kultury wilamowskiej. Jak zatem widzimy stanowią oni odrębną grupę etniczną.
Tematyka wystawy
Tematem wystawy we wspomnianym muzeum, noszącej tytuł „Wilamowianie i ich sąsiedzi”, jest historia i kultura wspomnianych ludzi. Część pierwsza tej wystawy, zatytułowana jest „U zarania dziejów, rozwój i okres prosperity”. Wystawa ta poświęcona jest w tym miejscu informacjom dotyczącym pochodzenia Wilamowian i ich realiom życia tuż przed II wojną światową. Znajduje się tu pewnego rodzaju inscenizacja dawnego targu, model studni przydomowej oraz rekonstrukcja fragmentu „pięknej izby”, z tradycyjnego domu drewnianego. Część druga wspomnianej wystawy, nosi nazwę „Bogactwo stroju, przepych folkloru”. Jak wiemy prezentuje ona różne formy stroju wilamowskiego. Część trzecia tej wystawy, nazwana została „Trudne czasy” , a jak wiemyobejmuje ona trzy pomieszczenia, w których omawiana jest problematyka polskiej i niemieckiej narracji ówczesnego społeczeństwa, podczas II wojny światowej. Wystawę tę zamyka część czwarta pod tytułem „Rewitalizacja”, a poświęcona jest ona dokonywanym od końca XX stulecia wysiłkom w kierunku odrodzenia języka i innych elementów kultury wilamowskiej.
Co wiemy o budynku tego muzeum
Budynek wspomnianego muzeum ulokowany jest w północnej części miasta. Posiada on dwie kondygnacje, którego łączna powierzchnia wynosi około 800 metrów kwadratowych. Został on zaprojektowany przez zespół architektów pod kierunkiem Piotra Puszczewicza. Wyglądem budynek ten wpisuje się w nurt architektury klasycznej. Bryła jego przypomina dawne domostwa bogatych gospodarzy wilamowskich. Prostokątna narożna wieża tego budynku, nawiązuje do twórczości miejscowego architekta Józefa Nikla, żyjącego na przełomie XIX i XX wieku. Ceglane wykończenie elewacji parterowej, budzi skojarzenie z Flandrią (krainą historyczno-geograficzną położoną na terenach Belgii, Francji i Holandii) skąd według popularnej legendy mieli przybyć Wilamowianie. Z drugiej zaś strony, nawiązuje budynek ten do wyglądu dawnej cegielni, działającej niegdyś w tym miejscu.
