Autor: Vatican News
Konwencja o amunicji kasetowej pozwoliła osiągnąć „znaczący postęp”, przyczyniając się do ocalenia wielu istnień ludzkich, jednak śmiercionośne dziedzictwo tej broni wciąż dotyka niewinnych ludzi, nawet długo po zakończeniu działań wojennych. Takie ostrzeżenie skierował 16 września abp Ettore Balestrero, przewodniczący delegacji Stolicy Apostolskiej na III Konferencję Przeglądową Konwencji o amunicji kasetowej, która obraduje w Wientianie w Laosie.
Zaniepokojenie dalszym używaniem amunicji kasetowej
Występując podczas sesji poświęconej pomocy ofiarom, abp Balestrero ponownie wyraził „głębokie zaniepokojenie” Stolicy Apostolskiej dalszym używaniem amunicji kasetowej oraz rosnącą liczbą cywilów, którzy ponoszą tego konsekwencje.
„Nie ma czasu do stracenia – powiedział hierarcha – właśnie dlatego, że każde ludzkie życie ma nieocenioną wartość, czy jest to życie żołnierza, cywila, kobiety czy dziecka, ponieważ jest ono darem Boga”.
Arcybiskup podkreślił, że Stolica Apostolska solidaryzuje się z tymi, którzy ucierpieli, i podejmuje działania, aby „nie czuli się samotni” oraz aby ich cierpienie „nie pozostało niezauważone ani nie zostało zapomniane”. Zaangażowanie to dotyczy nie tylko osób bezpośrednio rannych w wyniku użycia amunicji kasetowej, lecz także ich rodzin i całych społeczności.
Arcybiskup przypomniał, że sama Konwencja przyjmuje szeroką definicję ofiar i zobowiązuje państwa będące jej stronami do zapewnienia im odpowiedniej pomocy.
Człowiek w centrum pomocy
W centrum wystąpienia przedstawiciela Stolicy Apostolskiej znalazła się przede wszystkim potrzeba integralnego podejścia do pomocy. „Ochrona życia na każdym jego etapie oraz tworzenie warunków do życia godnego osoby ludzkiej stanowią istotę pomocy humanitarnej”.
Dlatego – wyjaśnił arcybiskup – niezwykle ważne jest, aby nadal stawiać człowieka w centrum działań kierowanych do dotkniętych skutkami konfliktów społeczności.
Delegacja Stolicy Apostolskiej z zadowoleniem przyjęła zatem coraz większą uwagę poświęcaną zdrowiu psychicznemu oraz wsparciu psychospołecznemu. Powinny im towarzyszyć również pomoc i opieka religijna oraz duchowa nad ofiarami i ich rodzinami – kwestie, które, jak zauważył abp Balestrero, w przeszłości były często pomijane.
Pomoc nie może więc ograniczać się jedynie do udzielania wsparcia finansowego. Powinna zapewniać ludziom narzędzia niezbędne do tego, by stali się aktywnymi uczestnikami własnego „integralnego rozwoju ludzkiego”.
Słuchać głosu ofiar
Kolejną kluczową kwestią jest uczestnictwo samych ofiar. Jak przypomniał arcybiskup, duch Konwencji opiera się na współpracy i kooperacji, które powinny jednak rozwijać się z poszanowaniem wartości i kultur zaangażowanych społeczności.
Dlatego tak ważne jest, aby państwa będące stronami Konwencji bezpośrednio słuchały głosu ofiar i w pełni angażowały je w realizację podjętych zobowiązań.
Na zakończenie abp Balestrero przywołał słowa Papieża Leona XIV z dokumentu „Magnifica humanitas”: „Udzielanie miejsca – w przekazie informacji i w wychowaniu – spojrzeniu i głosowi ofiar pomaga naprawdę uświadomić sobie otchłań zła zawartą w wojnie i – ogólnie rzecz biorąc – w każdej przemocy”.
Słuchanie ofiar – kontynuuje Papież w przytoczonym przez watykańskiego szefa delegacji fragmencie – pomaga „nie uznawać logiki konfliktu za coś normalnego; nie odwracać wzroku, gdy dochodzi do zniewagi godności człowieka; pomaga przywracać ludziom dotkniętym przemocą godność bycia rozpoznanymi i wysłuchanymi”.
Jak podsumował abp Balestrero, takie zaangażowanie jest niezbędne, aby potrzeby ofiar spotkały się z odpowiednią odpowiedzią, a ich prawa były rzeczywiście chronione.
