“Stanowiąca część monumentu kamienna głowa gen. Waltera podczas weekendu została pomalowana czerwoną farbą. Na oryginalnej tablicy pamiątkowej zawieszono nową. Napisano na niej m.in.: <Świerczewski – oficer Armii Czerwonej od 1918 roku. W roku 1920 w szeregach sowieckich walczył ochotniczo przeciwko Polsce. (…) Zawsze był sługą Rosji Sowieckiej>. Przypomniano także inne niechlubne epizody z życia gen. Karola Świerczewskiego, m.in. to, że z nakazu Moskwy wydawał wyroki śmierci na swoich podwładnych i żołnierzy Armii Krajowej” – czytamy w gazecie.
Sprawą dewastacji pomnika zajmie się policja z Leska.
“- Jeszcze nie złożyliśmy formalnego zawiadomienia, ale tak się stanie. To pierwszy poważny atak na pomnik w Jabłonkach. Nigdy wcześniej nie został zniszczony tak, że nie mogliśmy go od razu doprowadzić do pierwotnego wyglądu” – powiedziała “DP” sekretarz gminy Baligród Barbara Gawłowska.
Pomnik, którego likwidacji od dawna domagają się liczne środowiska patriotyczne, najbardziej konsekwentnie Porozumienie Organizacji Kombatanckich i Niepodległościowych w Krakowie, wzniesiono w 1962 roku w miejscu, w którym 28 marca 1947 roku ówczesny wiceminister obrony narodowej zginął (wedle oficjalnej wersji) w potyczce z sotnią Ukraińskiej Powstańczej Armii.
“Do 1989 r. odbywały się u jego stóp uroczystości patriotyczne, obok istniał Dom Pamięci. Po upadku PRL samorząd nie zdecydował się na demontaż pomnika, bowiem… to jedna z atrakcji turystycznych Bieszczadów. Ostatnio o pomniku było głośno pod koniec marca 2012 r., gdy ok. 100 osób, m.in. lokalni działacze SLD, uczciło w Jabłonkach 65. rocznicę śmierci Waltera” – napisał “Dziennik Polski”.
Nie popieram tego typu form protestu przeciwko reliktom komunizmu, ale nie dziwię się, że mają one miejsce, skoro pomnik jednego z największych zdrajców Polski dawno już powinien zostać usunięty z Jabłonek. Dobrze więc, że obok negatywnych działań: pomalowanie czerwoną farbą były również pozytywne: zawieszenie informacji o generale, “który się kulom nie kłaniał”, a jest wielce prawdopodobne, iż zabili go lub wystawili na śmierć przeciwnicy polityczni z komunistycznego aparatu władzy.
