Chodzi o to, że pracując w Instytucie Badań Jądrowych w Świerku, w 1976 roku został on zatrzymany przez Służbę Bezpieczeństwa PRL i zobowiązał się do nieujawniania faktu rozmowy z funkcjonariuszami. Nie dotrzymał jednak tego zobowiązania informując działaczy opozycji o rozmowie, za co stracił pracę w Instytucie.
Według autorów petycji Chojecki był “jedną z najważniejszych postaci opozycji antykomunistycznej w PRL” i osobą, “która jest przykładem sprzeciwu wobec zła, cenzury, totalitarnego systemu”. Określają go jako człowieka, “który był odważny wtedy, kiedy odwaga jeszcze nie staniała”.
“Mirosław Chojecki jest jednym z organizatorów pomocy dla prześladowanych robotników w Radomiu po wydarzeniach czerwca 1976, pomysłodawcą i współzałożycielem pierwszego niezależnego, działającego poza cenzurą wydawnictwa, jakim była NOWA. Był członkiem Komitetu Obrony Robotników i Komitetu Samoobrony Społecznej KOR. Na przymusowej emigracji w okresie stanu wojennego założył miesięcznik <Kontakt>, organizował pomoc sprzętową dla solidarnościowego podziemia” – czytamy w petycji, której autorzy uważają, że odmowa uznania go za opozycjonistę “świadczyć może jedynie źle o instytucji, która podjęła tak absurdalną decyzję, zarówno o braku fachowości kierownictwa IPN, jak i o wątpliwym doborze kryteriów oceny wydarzeń i ludzi z okresu sprzed 1989 roku”.
W 2006 roku prezydent Lech Kaczyński odznaczył Mirosława Chojeckiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Pod petycją podpisali się m.in. Wojciech Borowik, Wojciech Onyszkiewicz, Maria Wosiek, Henryk Wujec, Czesław Bielecki, Teresa Bogucka, Andrzej Friszke, Stanisław Handzlik, Barbara Hrybacz, Stanisław Huskowski, Helena Łuczywo, Irena Wóycicka, Jan Dworak, Władysław Frasyniuk, Tomasz Jastrun, Andrzej Tadeusz Kijowski, Krzysztof Król, Adam Szostkiewicz.
