KONTAKT   I   REKLAMA   I   O NAS   I   NEWSLETTER   I   PRENUMERATA
Sobota, 18 września, 2021   I   04:32:43 AM EST   I   Ireny, Irminy, Stanisława
  1. Home
  2. >
  3. STYL ŻYCIA
  4. >
  5. Trochę historii

Historia damskiej torebki - aby coś w nią włożyć i nią przyłożyć

Ewa Michałowska-Walkiewicz
02 lipca, 2021

Historia damskiej torebki - aby coś w nią włożyć i nią przyłożyć

Jako początki powstania torebek, uznaje się okres wieków średnich. Były one wykonywane z różnego rodzaju materiałów. Jednak najczęściej było to szare płótno, ponieważ jedwabie służyły jedynie bogatym damom. Pierwsze torebki nie posiadały takiego wyglądu do jakiego przyzwyczailiśmy się dzisiaj, lecz przybierały one najczęściej formę mieszków i trzosików. Redakcja Poland Us, wybrała się do Suchedniowa, aby panie Ania i Paula przypomniały Naszym Czytelnikom o historii damskiej torebki.

Torebki pierwotnych pań

Kobiety pierwotne posiadały torebki jako przedmiot, potrzebny im do gromadzenia pokarmu w trakcie ich koczowniczego trybu życia. Często wyposażeniem ich toreb były suche kawałki mięsa i ziarna zbóż- mówi pani Paula.

Epoka starożytna

W Egipcie również ludzie gminu używali własnego odpowiednika dzisiaj nam znanych toreb. Służyły one swoim właścicielkom zupełnie innym celom, niż przechowywanie w nich drobiazgów. Kobiety z warstw uprzywilejowanych szczyciły się posiadanymi torebkami wykonanymi z cennych materiałów, niejednokrotnie bogato zdobionych drogimi kamieniami.

Średniowiecze

Pojawia się tu model, przypominający torby listonosza. Służyły one swoim właścicielom do przenoszeniu pieniędzy, a także mniejszych towarów kupieckich. Były one na wyposażeniu bogatych kupców. Wykonane były one ze skóry cielęcej i posiadały bogate spiny, często wykonywane z takiej stali, jaka służyła do wykonania broni białej.

Pani Biskup z Suchedniowa. Foto: E.M.

Z biegiem lat

Mijają kolejne lata, a na rynku można zobaczyć torebki zwane „sweet bags”. Były to malutkie torebeczki umieszczane w specjalnych kieszeniach ukrytych w fałdach sukni i majtkach, pięknie ubranej damy. Miały one na celu, zabijanie nieprzyjemnego zapachu związanego z ówczesnym poziomem higieny. Umieszczano w nich wody zapachowe i inne pachnidła, które dodawały przyjemniejszego zapachu zapoconej paniusi. Z czasem kobiety wpadły na znakomity pomysł, ponieważ zaczęły chować w nich cenne drobiazgi lub nawet pieniądze.

Kaletnictwo

Kaletnictwo, to rzemiosło zajmujące się wyrobem i naprawą skórzanych toreb, waliz, woreczków, mieszków, portfeli, a także pasków. W dawnej Polsce osobne cechy kaletników istniały w Elblągu, Gdańsku, Krakowie, Lublinie, Poznaniu i Toruniu. Miały one charakter hierarchiczny i były blisko związane z miechownictwem. Wykonywanie zawodu kaletnika wiązało się z przynależnością do odpowiedniego cechu, inaczej mówiąc bractwa kaletniczego. Istniały różne stopnie wtajemniczenia, ściśle związane z posiadanymi kwalifikacjami. Od wieku XV cechy bardziej przypominały tajne stowarzyszenia, były one bowiem mocno związane z chrześcijaństwem. Tak więc, gdy ktoś był wybitnym kaletnikiem, a nie był chrześcijaninem, nigdy nie mógł liczyć na przystąpienie do cechu. W tamtym okresie cechy organizowały rzemieślnikom nie tylko sukcesywną pracę, ale również życie towarzyskie, wyznaczały pory i częstotliwość uczestnictwa w mszach świętych, a nawet zapewniały rzemieślnikom odpowiedni status społeczny oraz opiekę nad rzemieślnikiem i jego rodziną w czasie osobistego kryzysu.

Mijają lata

Wiele lat później, cechy zaczęły powoli ewoluować w stowarzyszenia czysto zawodowe, odłączając się tym samym od kościoła. Wiek XVIII, to też czas kryzysu rękodzieła kaletniczego. Wpływały na to ograniczenia wynikające z okresu zaborów naszego kraju.

„Sztuka z Piwnicy”

Dzisiaj kiedy jest przeogromny nacisk na ekologię, często torby skórzane wyparte są torbami uszytymi z materiału. Służą one doskonale do noszenia w nich zakupów, a dodatkowo można je złożyć i schować w kieszeni, gdy w danej chwili są nam niepotrzebne- relacjonuje pani Paula. Panie Anna i Paula Biskup z Suchedniowa, pod szyldem swojego zakładu pracy „Sztuka z Piwnicy”, wykonują wspomniane torby materiałowe, wychodząc tym samym naprzeciw ekologii jak też i potrzebom współczesnego społeczeństwa.