Kwestionowany rozwód
O podstawach rozwodu może zdecydować ława przysięgłych lub sędzia, wszystkie inne świadczenia dodatkowe mają charakter słuszny i muszą być rozstrzygane wyłącznie przez sędziego. Powody we wszystkich przypadkach muszą być wyraźnie wskazane w skardze, z podaniem szczegółów faktycznych, dat i faktycznych miejsc zdarzenia. Brak odpowiedniej treści nie jest twierdzącą obroną; powód musi udowodnić zarzuty, nawet jeśli są one bezsporne; dowód przeprowadza się według ogólnych zasad dowodowych. Brak podania przyczyny skutkuje wydaniem wyroku oddalającego skargę. Rozwód można rozpocząć poprzez złożenie i doręczenie pozwanemu wezwania z zawiadomieniem. Pozwany musi wówczas stawić się i zażądać rozpatrzenia pozwu przez powoda, w przeciwnym razie istnieje ryzyko, że powód udzieli rozwodu zaocznie. Po złożeniu i doręczeniu sprawy strony muszą w ciągu dziewięćdziesięciu dni złożyć wniosek o zwołanie wstępnej konferencji, jeśli sprawa ma być traktowana jako kwestionowany rozwód. Taka wstępna konferencja zostanie zaplanowana, jeśli jedna ze stron złoży “Wniosek o interwencję sądową” (RJI) z wymaganą opłatą. Na Konferencji Wstępnej sąd może zająć się kwestiami przejściowymi (tj. tymczasową opieką, alimentami na dziecko, honorariami adwokackimi lub alimentami na współmałżonka) i ustali między stronami ustalenia, które obejmują wycenę majątku i emerytur do podziału między strony. .
Bezsporny rozwód
Jeżeli wszystkie kwestie zostaną rozstrzygnięte między stronami, mogą one uzgodnić przedłożenie dokumentów do sądu do zatwierdzenia; jest to znane jako bezsporny rozwód. Jeżeli pozwany został doręczony, ale nie odpowiada na pisma procesowe, powód może wystąpić do sądu o wydanie wyroku zaocznego. Jeśli rozwód rozpoczyna się od wezwania z zawiadomieniem, wówczas przyczyny będą musiały zostać udowodnione oświadczeniem powoda lub zeznaniami złożonymi podczas dochodzenia, jeśli rozwód jest bezsporny lub ma zostać przyznany zaocznie. Rozwodów bezspornych udziela się również po stawieniu się pozwanego i zrzeczeniu się prawa do odpowiedzi na pozew. W takich przypadkach pozwany nie przyznaje się ani nie zaprzecza twierdzeniom powoda, w takim przypadku to do powoda należy udowodnienie zarzutów poprzez zeznanie lub oświadczenie pod przysięgą.
