Festiwal ma długą tradycję – założony został w 1954 roku, kiedy społeczność polska w Syracuse była bardzo liczna i stosunkowo zamożna. Polacy zbudowali tu bazylikę i założyli Dom Narodowy. Zatrudnieni byli w zakładach przemysłowych, jak fabryce chemicznej Solvay.
Dziś niestety grupa ta jest mniej liczna. Młode pokolenie wyjeżdża na studia i zwykle nie wraca do rodzinnego miasta, które jest w gospodarczej zapaści i nie oferuje wielu miejsc pracy. Polonia mówi w większości po angielsku, choć średnie pokolenie jest jeszcze dwujęzyczne. Polska szkoła została zamknięta w 2013 roku. Dom Narodowy jednakże działa nadal, a w Bazylice Najświętszego Serca Jezusa ksiądz Andrzej Barański co niedziela odprawia mszę w j. polskim.
Wbrew faktom sugerującym słabnięcie Polonii w Syracuse, festiwal okazał się imprezą świetnie zorganizowaną i niezmiernie popularną. Nie tylko Polacy, ale i reszta mieszkańców Syracuse bawiła się na Polish Festival; duże interesy robią miejscowe hotele i lokale gastronomiczne. Polacy nadal są liczącą się grupą, co znalazło odzwierciedlenie w obecności burmistrz Stephanie Miner oraz kongresmana Johna Katko. Konsul Generalny Urszula Gacek odbyła z nim spotkanie, podczas którego poinformowała go m.in. o nadal istniejącym obowiązku wizowym dla Polaków wjeżdżających do USA. Konsul udzieliła także wywiadu dla lokalnej stacji telewizyjnej ABC.
Konsul Generalna uczestniczyła w uroczystości wręczenia stypendiów dla 10 wyróżniających się studentów polskiego pochodzenia. Zainwestowanie w ich edukacje wzmocni też polską społeczność w Syracuse: studenci ci nie tylko nie zapominają o swoim pochodzeniu, ale aktywnie pomagają w pracach festiwalowych.
Podczas trzydniowej imprezy występowały polskie zespoły tańca z USA i Kanady, a także muzycy. Bardzo bogata była też oferta kulinarna.
