Czy którykolwiek z nich dogłębnie zapoznał się z nauczaniem polskiego papieża? Czy byłby w stanie przytoczyć główne elementy jego poglądów z zakresu katolickiej nauki społecznej? Czy przeczytał ze zrozumieniem i w całości którąkolwiek z jego encyklik oraz najważniejsze książki napisane przezeń jeszcze w krakowskich czasach, np. “Osobę i czyn” bądź “Miłość i odpowiedzialność”?
Stawiam dolary przeciw orzechom, że żaden z nich – może oprócz Szymona Hołowni – nie odpowiedziałby pozytywnie na te trzy pytania. Ale nie przeszkadza im to stawiać się w roli ideowych spadkobierców Jana Pawła II, co u znawców jego dzieł musi budzić uśmiech politowania i zażenowania.
