Od 9 września 2026 roku pracodawcy zatrudniający w USA co najmniej 50 osób, z których ponad połowa pracuje na wizach H-1B lub L-1, zapłacą opłatę biometryczną 4000 lub 4500 dolarów także przy przedłużeniu statusu pracownika u tego samego pracodawcy. Dla pozostałych firm nic się nie zmienia.
10 sierpnia 2026 roku służba celno-graniczna CBP opublikowała w Rejestrze Federalnym finalną regułę, która rozszerza zakres tzw. opłaty 9-11 (9-11 Response and Biometric Entry-Exit Fee) przy wizach pracowniczych H-1B i L-1. Do tej pory duzi pracodawcy płacili ją przy pierwszej petycji i przy zmianie pracodawcy. Od 9 września zapłacą przy każdym przedłużeniu statusu, również u tej samej firmy.
Brzmi groźnie? Dla większości polskich firm działających w Stanach zmiana nie oznacza ani dolara więcej. Opłata dotyczy wyłącznie wąsko zdefiniowanej grupy „covered employers”, a progi są ustawione tak wysoko, że typowy polonijny biznes się w nich nie mieści. Po kolei.
Skąd ta opłata i co dokładnie się zmienia
Opłatę 9-11 wprowadził Kongres w grudniu 2015 roku ustawą budżetową (Public Law 114-113). Wynosi 4000 dolarów przy petycji H-1B i 4500 dolarów przy L-1, a wpływy zasilają budowę biometrycznego systemu rejestrowania wjazdów i wyjazdów z USA. Kwoty są zapisane w ustawie i reguła ich nie zmienia.
Przez lata urząd pobierał ją tylko wtedy, gdy do petycji miała zastosowanie także opłata antyfraudowa, czyli przy pierwszym wniosku o status i przy przejściu pracownika do nowego pracodawcy. Przedłużenie u tej samej firmy było wolne od opłaty. Nowa reguła nazywa tamtą interpretację z 2016 roku błędną: zdaniem DHS najlepsze odczytanie ustawy obejmuje wszystkie petycje o przedłużenie statusu, bez względu na to, czy pracodawca się zmienia.
To nie pierwsze podejście. Szerszą interpretację przyjęto już w regule opłat z 2020 roku, ale sąd zablokował ją w całości z przyczyn niezwiązanych z samą opłatą 9-11. Teraz urząd wraca do tematu, powołując się na wyrok Sądu Najwyższego w sprawie Loper Bright z 2024 roku, który nakazuje agencjom stosować „najlepsze odczytanie” przepisu.
Kogo naprawdę dotyczy
Opłatę płacą wyłącznie „covered employers”: firmy, które zatrudniają w Stanach co najmniej 50 pracowników i u których ponad 50 procent amerykańskiej załogi, licząc łącznie, pracuje na wizach H-1B, L-1A lub L-1B. Jak wskazywano w komentarzach do reguły, progi łapią głównie wielkie firmy outsourcingowe IT sprowadzające personel z zagranicy. Firma poniżej któregokolwiek z progów nie płaci nic, niezależnie od liczby składanych petycji.
I tu ważne uściślenie, bo w części doniesień branżowych zmiana bywa opisywana skrótowo jako „nowa opłata od przedłużeń H-1B”, co sugeruje, że obejmie każdego pracodawcę. Tymczasem kwoty opłaty ustala ustawa i sama reguła ich nie zmienia. Nowe jest wyłącznie to, które petycje dużych, „wizozależnych” pracodawców podlegają opłacie.
Skalę zmiany pokazują dane samego urzędu. W latach podatkowych 2018–2025 opłacie podlegało 27 procent petycji H-1B składanych przez covered employers. Gdyby nowa reguła obowiązywała już wtedy, byłoby to 75 procent.
Terminy i praktyczne skutki dla pracodawcy
Reguła wchodzi w życie 9 września 2026 roku i nie działa wstecz. Petycje złożone przed tą datą, także te wciąż rozpatrywane, nie podlegają rozszerzonej opłacie. Krótko mówiąc: kto planuje przedłużenie statusu pracownika w najbliższych tygodniach, a łapie się na progi, może realnie zaoszczędzić, składając wniosek przed 9 września.
Dwa zastrzeżenia z tekstu reguły. Po pierwsze, petycja korygująca (amended petition), która nie wnosi o przedłużenie statusu, pozostaje bez opłaty. Po drugie, opłatę płaci pracodawca i to on ponosi jej ciężar: przepisy co do zasady zabraniają odbijania sobie kosztów petycji z pensji pracownika na H-1B.
Jest i termin końcowy: zgodnie z obecnym stanem prawa opłata 9-11 wygasa 30 września 2027 roku, o ile Kongres znów jej nie przedłuży. Firmom, które dopiero budują zespół w USA i rozważają wizy pracownicze, przyda się nasz poradnik o wizie inwestorskiej E-2 dla polskich firm, a o tegorocznym wyczerpaniu puli H-1B pisaliśmy w tekście o limicie H-1B na rok 2027.
Pełny tekst reguły, wraz z uzasadnieniem i odpowiedziami na 146 komentarzy z konsultacji, jest dostępny w Rejestrze Federalnym (91 FR 51360). Pracodawcy blisko progów powinni policzyć strukturę zatrudnienia razem z prawnikiem imigracyjnym, zanim zaplanują jesienne przedłużenia.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W indywidualnych sprawach skonsultuj się z licencjonowanym prawnikiem imigracyjnym.
Marek Zawadzki
