Za naruszenia napiwkowe w nowojorskiej gastronomii uznaje się m.in. włączanie menedżerów i osób spoza obsługi do puli napiwków, zabieranie napiwków przez właścicieli oraz zatrzymywanie przez lokal napiwków nazwanych „service fee”. Roszczenia płacowe w stanie Nowy Jork można zgłaszać do 6 lat wstecz.
Doliczona automatycznie opłata za obsługę stała się na rachunkach w wielu lokalach codziennością, zwłaszcza przy większych przyjęciach. Gość zakłada, że w ten sposób nagradza kelnerów, ale bywa, że cała kwota zostaje w kasie firmy, a obsługa nawet nie wie, ile wynosiła.
Wesela, komunie, przyjęcia firmowe – a napiwki znikają po drodze
W polskich restauracjach i salach bankietowych, od Greenpointu po Ridgewood i Long Island, schemat bywa podobny. Na rachunku pojawia się „service fee”, a o tym, ile z tej kwoty trafi do kelnerów, decyduje wyłącznie szef. Obsługa rzadko o to pyta, bo nie chce stracić najlepszych zmian.
Dla gościa sprawa wygląda prosto: zapłacił za obsługę, więc obsługa dostała swoje. Dla kelnera, który przez cały wieczór nosił talerze na weselu czy komunii, rozliczenie bywa zagadką. Nikt nie pokazuje mu, ile wyniosła opłata, jak ją podzielono i czy w ogóle trafiła do puli.
Kancelaria Robert Wisniewski P.C. wymienia na swojej stronie trzy typowe naruszenia napiwkowe w restauracjach i usługach. To włączanie menedżerów lub innych osób spoza obsługi do puli napiwków (tip pool), zabieranie napiwków przez kierowników albo właścicieli oraz nazywanie napiwków „opłatą serwisową” po to, by je zatrzymać. No właśnie – w wielu lokalach wszystkie trzy uchodzą za zwyczaj branżowy.
Pula napiwków i klasyfikacja stanowisk – co mówią przepisy
W stanie Nowy Jork przepisy dla branży gastronomicznej (12 NYCRR 146-2.18 i 146-2.19) przewidują, że opłata przedstawiona gościom jako „service fee” jest co do zasady traktowana jak napiwek należny obsłudze, chyba że goście zostali wyraźnie poinformowani, że nie jest to napiwek. Zatrzymanie takiej kwoty przez lokal bez odpowiedniej informacji dla gości może więc oznaczać naruszenie.
Pula napiwków sama w sobie nie jest zakazana. Problem zaczyna się wtedy, gdy korzystają z niej osoby, które nie obsługują gości, na przykład menedżer zmiany czy właściciel. Zasady dotyczące napiwków i zaliczania ich na poczet płacy minimalnej (tip credit) na poziomie federalnym opisuje Departament Pracy USA. Gdy przepisy stanowe lub lokalne są surowsze od federalnych, pracodawca musi stosować te surowsze.
Osobną kategorią jest błędna klasyfikacja. Kancelaria zalicza do naruszeń rozliczanie pracowników jako kelnerów czy pomocników kelnera (bussers), gdy w praktyce wykonują w lokalu inną pracę. Do tego dochodzą problemy znane z całego rynku pracy: praca „poza zegarem”, brak półtorej stawki za godziny powyżej 40 w tygodniu i braki w zawiadomieniach o płacy oraz odcinkach wypłat.
Za braki w tych dokumentach w stanie Nowy Jork grożą odszkodowania ustawowe do 5000 dolarów na pracownika. Pełną listę naruszeń, którymi zajmuje się kancelaria, zawiera jej strona o napiwkach, płacach i nadgodzinach.
Co to oznacza dla obsługi polonijnych lokali
Przede wszystkim to, że czas na reakcję jest dłuższy, niż wielu pracownikom się wydaje. W stanie Nowy Jork roszczenia płacowe obejmują do sześciu lat od dnia, w którym wynagrodzenie powinno zostać wypłacone. W gastronomii, gdzie w roku przepracowuje się setki zmian, różnica między tym, co należało się obsłudze, a tym, co faktycznie trafiło do kieszeni, potrafi urosnąć do sporej kwoty.
Kancelaria podkreśla też, że odzyskanie pieniędzy bywa możliwe, nawet gdy pracownik był opłacany gotówką, nie ma pozwolenia na pracę, a lokal w międzyczasie został zamknięty albo ogłosił upadłość. W branży, w której restauracje często zmieniają właścicieli, to informacja istotna.
W takich sprawach duże znaczenie mają notatki samego pracownika. Daty i godziny zmian, informacje o tym, kto brał udział w podziale napiwków, zdjęcia grafików czy wiadomości od szefa pozwalają później odtworzyć, jak naprawdę wyglądały rozliczenia.
Bezpłatna konsultacja po polsku
Robert Wisniewski od ponad 30 lat prowadzi sprawy w sądach stanowych i federalnych. Sprawy płacowe, w tym napiwkowe, kancelaria prowadzi na zasadzie contingency fee: jeśli nie uda się odzyskać pieniędzy, klient nie płaci kancelarii wynagrodzenia.
Pierwsza konsultacja jest bezpłatna, a rozmowa może odbyć się po polsku, bezpośrednio z mecenasem. Kancelaria Robert Wisniewski P.C., telefon: 212-267-2102.
Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady prawnej; jego lektura nie tworzy relacji adwokat–klient. Materiał jest reklamą usług prawnych (attorney advertising). Wcześniejsze wyniki spraw nie gwarantują podobnych wyników w przyszłości.
