Flota austro-węgierska
W latach 1880-1918, Wawel służył we flocie austro-węgierskiej, a następnie w odrodzonej już polskiej Marynarce Wojennej. Karierę zakończył na stanowisku przedstawiciela rządu RP w Międzynarodowej Komisji Odry. Był on synem Józefa i Ernestyny z Nordfelden-Hietzgernów. W roku 1880, ukończył on Akademię Morską w wolnym mieście włoskim Fiumie. Następnie do roku 1918, Napoleon Wawel służył w Kaiserliche Kriegsmarine (austro -węgierskej Marynarce Wojennej). Od 1904 roku, był on austro-węgierskim attache morskim w Wielkiej Brytanii.
Rok 1909
W 1909 roku, został on dowódcą pancernika “Arpad”, a w roku 1910 krążownika “Kaiser Karl VI”, a od 1911 dowodził on pancernikiem “Erzherzog Ferdinand Max”. W roku 1913, Napoleon Wawel objął funkcję zastępcy przewodniczącego Komitetu Technicznego Marynarki Wojennej. Od początku do końca I wojny światowej, był dowódcą Głównej Bazy Marynarki Wojennej. Po zakończeniu wojny przybył do Polski i wstąpił do Sił Zbrojnych Rzeczpospolitej, w których zweryfikowano go jako generała porucznika marynarki. W roku 1920, Wawel został przeniesiony w stan spoczynku, a gdy w 1921 nastąpiła zmiana stopni wojskowych, przemianowano go na wiceadmirała w stanie spoczynku.
Praca w MSZ
W latach 1920-1923, Napoleon Wawel pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych i zajmował on posadę delegata rządu w Międzynarodowej Komisji Odry, która miała wytyczyć i uregulować zachodnią granicę RP. W roku 1923 odszedł z ministerstwa i przeniósł się do Bydgoszczy.
W dniu 14 grudnia 1934 ciężko chory, samotny admirał popełnił samobójstwo. Został pochowany na cmentarzu wojskowym przy ul. Ludwikowo w Bydgoszczy.
