“W związku z przemianami, jakie zaszły zarówno w języku, jak i we wrażliwości społecznej, historyczna nazwa może budzić błędne skojarzenia. Sugeruje, że jest tam przechowywana wiedza zarezerwowana dla nielicznych. Kościół tymczasem nie boi się historii, a watykańskie archiwa od dawna są dostępne dla historyków” – czytamy w portalu.
We właśnie ogłoszonym Motu proprio pt. “Doświadczenie historyczne” papież uznał wyjątkowe znaczenie przechowywanych w Watykanie dokumentów dla dziedzictwa nie tylko Kościoła, ale także ogólnoświatowej kultury.
“Franciszek zauważył, że stopniowe udostępnienie uczonym zasobów archiwum jest zgodne z intencją jego poprzedników, którym zawsze zależało na rozwoju nauk historycznych. W marcu przyszłego roku udostępnione zostaną wszystkie dokumentu z pontyfikatu Piusa XII. Papież przypomniał, że tajne archiwum powstało na tych samych zasadach, co inne dworskie archiwa. Początkowo było one nazywane Tajną Biblioteką Papieża. Tajna była ona w tym sensie, że była to wydzielona część Biblioteki Apostolskiej, dostępna wyłącznie dla papieża, prywatna. Nazwa Tajne Archiwum pojawia się dopiero w połowie XVII w. Jego tajność, choć jak najbardziej uzasadniona i zachowywana również w wypadku innych oficjalnych archiwów, może się dziś jednak wydawać dwuznaczna i negatywna. Dlatego przychylając się do wniosku niektórych szanowanych hierarchów, swych najbliższych współpracowników, a także kierownictwa samego archiwum Franciszek postanowił zmienić jego nazwę. Nowa nazwa lepiej też uwydatnia związek archiwum z samą Stolicą Apostolską i Papieżem” – czytamy w “Gościu Niedzielnym”.
