Wiele osób – w tym często te, które dzięki swoim umiejętnościom lub szczęśliwemu zbiegowi okoliczności uniknęły represji – zasługuje na przyznanie im odznaczeń państwowych za ich wkład w walkę o Niepodległość Polski i w obronę praw człowieka wobec totalitarnego reżimu PRL-u. Z zadowoleniem przyjmujemy fakt, że odznaczenia te zaczęły być ostatnio przyznawane.
Równocześnie jesteśmy przekonani, że zbyt rzadko są nimi dekorowani ci, których dokonania powinniśmy docenić w pierwszej kolejności, bez których żadna skuteczna działalność opozycyjna nie byłaby możliwa – drukarze, kolporterzy, właściciele konspiracyjnych mieszkań. Przede wszystkim jednak uważamy za zasadne i niezbędne, aby w 30 rocznicę powstania “Solidarności” zostali wreszcie publicznie uhonorowani ludzie, którzy w latach 1945-1989 za swoją walkę o przyszłość Polski doznali prześladowań i represji.
Dlatego uznajemy za konieczne ustanowienie Krzyża Solidarności, przyznawanego tym wszystkim, którzy w oczywisty sposób byli represjonowani za prowadzoną działalność. Zarazem, solidarni z pokoleniem naszych ojców, domagamy się – spóźnionej już o 20 lat – restytucji Krzyża i Medalu Niepodległości, wraz z wszystkimi przywilejami należnymi ich kawalerom. Na miarę naszych dzisiejszych możliwości, z taką samą determinacją jak podczas stanu wojennego, będziemy dążyli do spełnienia naszych postulatów, gdyż mamy najgłębsze przekonanie, że walcząc o należyty szacunek dla ofiary złożonej w przeszłości, walczymy o przyszłość naszej Ojczyzny.
W hierarchii odznaczeń państwowych Krzyż Niepodległości ma być reaktywowany na miejscu po Orderze Odrodzenia Polski; Medal Niepodległości ma być reaktywowany na miejscu po Krzyżu Zasługi za Dzielność, zaś Krzyż Solidarności ma zajmować miejsce bezpośrednio po Medalu Niepodległości, czyli przed Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami.
Jeśli nadal w milczeniu będziemy przyzwalać na to, aby ci, którzy działali dla dobra publicznego, byli odbierani jako ludzie naiwni, niepraktyczni i skazani na zapomnienie – jaki stworzymy wzorzec zachowań i jakiego poświęcenia dla spraw ogółu możemy oczekiwać od naszych dzieci i wnuków? Szacunek państwa dla ofiarności jednostek buduje w społeczeństwie odruchy patriotyczne i społeczne; jest decydującym elementem tożsamości narodowej i państwowej. Rozwijając myśl Marszałka Józefa Piłsudskiego – państwo, które nie potrafi docenić swoich bohaterów, nie zasługuje na szacunek, a w historii, na istnienie wśród narodów cywilizowanego świata.
Wzywamy kolegów z innych regionów do tworzenia podobnych regionalnych komitetów oraz wzywamy wszystkie osoby, pełniące w przeszłości na różnych poziomach przywódcze funkcje w opozycji i strukturach “Solidarności”, a poczuwające się nadal do odpowiedzialności zarówno za przyszłość Polski, jak wobec swoich byłych współpracowników – do publicznego wyrażenia poparcia dla naszej inicjatywy.
Cele niniejszego komitetu to:
- stworzenie projektu “Ustawy o restytuowaniu Krzyża i Medalu Niepodległości oraz o ustanowieniu Krzyża Solidarności”, ukonstytuowanie Komitetu spełniającego wymogi “Ustawy o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli”, który doprowadzi do zebrania niezbędnych podpisów pod projektem ustawy i skieruje go do Sejmu;
- doprowadzenie do jej uchwalenia wystarczająco wcześnie, aby w 30 rocznicę powstania “Solidarności” przynajmniej znaczna część osób uprawnionych do otrzymania Krzyża Solidarności została nim udekorowana oraz doprowadzenie do tego, aby uchwalona została rozszerzona Ustawa Kombatancka, będąca dopracowaną wersją rządowego projektu z 11 lutego 2008 roku;
- współpraca z regionalnymi i krajowymi strukturami NSZZ “Solidarność”, mająca na celu właściwe uhonorowanie – podczas obchodów związanych z rocznicami powstania “Solidarności” oraz ogłoszenia stanu wojennego – ludzi, którzy “Solidarność” tworzyli i o nią walczyli.
Do reprezentowania niniejszego komitetu, w ramach ustalonego harmonogramu, upoważnieni są: Krzysztof Bzdyl, Tadeusz W. Drwal, Lech Dziewulski, Adam Kalita.
Pierwsze podpisy złożyli: Krzysztof Bzdyl, płk. Stanisław Dąbrowa-Kostka, Tadeusz W. Drwal, Lech Dziewulski, Jan Franczyk, Adam Kalita, Stanisław Markowski, Adam Macedoński, Jan Pacula, Adam Rąpalski.
Deklaracje poparcia dla Manifestu niniejszego komitetu można składać osobiście lub listownie w Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego (30-102 Kraków; ul Syrokomli 21) oraz na ręce członków niniejszego komitetu.
Członkowie – założyciele
Krakowskiego Komitetu
Krzyża Solidarności
