Bogusław Szostkiewicz ze Stowarzyszenia Wizna 1939, które doprowadziło do ekshumacji szczątków obrońców Wizny oraz zabiegało o awanse dla kpt. Raginisa i por. Brykalskiego, powiedział portalowi Polityce:
– Jesteśmy zadowoleni i podbudowani tym, że udało się nam doprowadzić sprawę do końca. Jest to dla nas bardzo radosny dzień. W tej chwili szykujemy się do uroczystości zaplanowanych na 8 września na górze Strąkowej. Przewidujemy uroczyste odczytanie tej nominacji, zorganizujemy również specjalną rekonstrukcję, będą pokazy Straży Granicznej oraz wiele innych atrakcji dla publiczności. Chcielibyśmy, aby przykład Raginisa i pozostałych bohaterów spod Wizny był bardziej powszechny, także dla młodzieży. W tym roku wystąpiliśmy o te awanse do ministerstwa, co spotkało się z pozytywnym przyjęciem. Wiem, że wojsko, a szczególnie gen. Skrzypczak, który będzie obecny na uroczystościach, mocno wspierało nasze dążenia i przecierało szlaki. Raginis i Brykalski są bohaterami, także warto, aby i dziś wojsko sięgnęło po te postacie. Ale tak naprawdę to tylko twarze, bo chcieliśmy uhonorować wszystkich walczących we wrześniu 1939 roku.
Obaj oficerowie dowodzili 720 żołnierzami, stawiając w dniach 7-10 września 1939 roku skuteczny opór 42-tysięcznemu XIX Korpusowi Pancernemu generała Heinza Guderiana w ufortyfikowanym pasie o szerokości 9 kilometrów, będącym fragmentem linii obronnej Samodzielnej Grupy Operacyjnej “Narew” generała Czesława Młota-Fijałkowskiego na Narwi i Biebrzy.
Obronę Wizny nazywa się często polskimi Termopilami. W trakcie trwania bitwy obaj polscy dowódcy złożyli przysięgę, że żywi nie oddadzą bronionych pozycji. Tak też się stało: por. Brykalski zginął 9 września w trakcie obserwacji pola walki w kopule obserwacyjnej schronu dowodzenia na Strękowej Górze, raniony w głowę odłamkiem pocisku, kpt. Raginis. rozerwał się granatem 10 września, wcześniej rozkazując swoim żołnierzom poddać się na skutek wyczerpania amunicji.
(220).jpg)
Jerzy Bukowski
Korespondencja z Krakowa
dla Portalu www.Poland.us
