Okres wojny
Wybuch II wojny światowej, zaskoczył go w Warszawie. Ochotniczo zgłosił się do obrony stolicy, toteż zaraz przydzielony on został na Pragę-Grochów. Po kapitulacji Warszawy, powrócił do rodzinnej miejscowości Nadolna. Na przełomie lat 1939/1940, czynnie wspierał Wydzielony Oddział Wojska Polskiego mjr Henryka Dobrzańskiego. Po pacyfikacjach sąsiednich wiosek: Skołby i Stefankowa, w obawie przed niemieckimi represjami wyjechał on do Warszawy, gdzie podjął pracę w sklepie p. Borejkiewicza. Aresztowany został w sierpniu 1943 roku, po godzinie policyjnej w czasie przewożenia żywości. Osadzony na Pawiaku, z którego został wkrótce zwolniony po interwencji swojego pracodawcy.
Po powstaniu warszawskim
Po powstaniu warszawskim, trafił do niewoli niemieckiej. Od dnia 5 października 1944 roku, osadzony był jako jeniec obozu tymczasowego dla AK w Ożarowie Mazowieckim (Kabel-Werke Ozarow), stamtąd został przewieziony do Stalagu 318 Lamsdorf, następnie do Stalagu XVIII C Markt-Pongau, skąd w styczniu 1945 roku, uciekł do Szwajcarii. Przedostał się do oddziałów Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Uczestniczył w walkach o wyzwolenie Belgii i Holandii. Do 1948 roku, służył w PSZ, po demobilizacji powrócił z Anglii do Polski.
Mieszkaniec Skarżyska – Kamiennej
W latach 50. XX wieku, wraz z rodziną przyjechał do Skarżyska. Pracował na Zakładach Metalowych. Ludwik Gruszczyński zmarł w 1995 roku, został pochowany ca cmentarzu na Łyżwach.
Odznaczenia Ludwika Gruszczyńskiego: Krzyż Walecznych, Krzyż Armii Krajowej, Warszawski Krzyż Powstańczy, Medal “Zwycięstwa i Wolności 1945” oraz brytyjski medal “War Medal 1939-45” za udział w walkach na terenie Belgii i Holandii.
