“Aby mieć pewność, czy podejrzanie zachowujący się kierowca nie przyjął jakichś substancji narkotycznych lub nie zażył leków z listy tych, po których nie wolno prowadzić, standardowy narkotest nie wystarczy. Trzeba by zrobić badania krwi albo moczu. Ale to wymaga czasu, wizyty na pogotowiu lub w szpitalnej izbie przyjęć. A wyniki przychodzą zwykle po kilkunastu dniach. Więc się tego nie robi. Policjanci zasłaniają się przepisami ustawy <Prawo o ruchu drogowym>” – czytamy w portalu.
Rzecznik prasowy Komendy Głównej Policji Krzysztof Hajdas powiedział, że “jeśli chodzi o zakres badań wykonywanych w celu ustalenia w organizmie obecności środka działającego podobnie do alkoholu, preferuje ona metody niewymagające badania laboratoryjnego, czyli narkotesty”.
Problem polega na tym, że są one w stanie wychwycić zaledwie ułamek z kilkuset zakazanych substancji odurzających. Dlatego brak jest dokładnych danych, które obrazowałyby realną skalę zjawiska. Jak ustaliła www.gazetaprawna.pl, policyjnych kontroli trzeźwości było w ubiegłym roku ponad 1800 razy więcej niż na zawartość “środka działającego podobnie do alkoholu” (15,4 mln badań alkosensorami w stosunku do 8250 badań na obecność narkotyków).
“Niewykluczone, że gdyby te proporcje były wyrównane, okazałoby się, iż kierowców narkomanów trzeba liczyć nie w setkach – jak obecnie – lecz w tysiącach. Instytut Transportu Samochodowego oszacował, że po polskich drogach porusza się nawet ok.
330 tys. kierowców prowadzących pojazd po spożyciu substancji psychoaktywnej innej niż alkohol (przy założeniu, że w Polsce prawo jazdy kategorii B miało wtedy ok. 13 mln osób). Najpopularniejszymi nielegalnymi substancjami są tetrakanabinole (czyli marihuana, haszysz) oraz amfetamina” – napisał portal.
