Rok 1768
Od roku 1768, Sapieha był zaangażowany w spisek mający na celu skonfederowanie całej Litwy. W początkach następnego roku, Kajetan odbył podróż w okolice Krakowa i na Słowację. Podróż ta miała na celu, koordynację działań zawiązanej przeciwko polityce ostatniego króla Polski, jakim był Stanisław August Poniatowski. Spisek ten, nazwany był konfederacją.
Zgodnie z planem kuzynki Jabłonowskiej
Widząc uchybienia w rządzeniu Stanisława Poniatowskiego i jego szczególne uzależnienie od zdania carycy Katarzyny II, polska szlachta, a w szczególności spowinowaceni z Sapiehami Jabłonowscy, postanowili zawetować poczynania ostatniego króla, zawiązując konfederację. Kajetan Sapieha, przez pewien czas był emisariuszem swojej kuzynki, Anny z Sapiehów Jabłonowskiej. Po klęsce konfederacji na Litwie pod koniec roku 1769, Kajetan Sapieha przejął od uchodzącego do Prus brata Józefa, resztki oddziałów konfederackich, z którymi musiał jednak się szybko wycofać.
Szereg akcji politycznych
W latach 1770-71, Kajetan brał udział w szeregu akcji politycznych i militarnych na terenie Korony Polskiej. Akcje te przeprowadzane były na terenie Sandomierza oraz Kazimierza pod Krakowem. Chciał on skonsolidować wszystkich przeciwników polskiego króla, który działał z premedytacją na stronę Rosji.
Kajetan Sapieha, poległ w bitwie pod Lanckoroną, w dniu 23 maja 1771 roku, w walce z oddziałami Aleksandra Suworowa.
