Po śmierci Henryka XI
Po śmierci swego stryjecznego brata, księcia głogowskiego Henryka XI, Jan II wziął udział w wojnie sukcesyjnej o spadek po nim. W walce z margrabiami brandenburskimi, dzięki poparciu króla węgierskiego Macieja Korwina, opanował on znaczną część księstwa głogowskiego. Jednakże wojna pomiędzy Janem II i Brandenburgią trwała aż do 1482 roku. Gdy ostatecznie została zakończona wspomniana wojna, Jan II złożył z otrzymanego w dożywocie księstwa głogowskiego hołd lenny, królowi Maciejowi Korwinowi.
.jpg)
Rozkwit Głogowa
Jan II pomimo swojego niespokojnego i porywczego charakteru był dobrym gospodarzem. Potwierdził miastu wszystkie jego dotychczasowe przywileje, porządkował stosunki monetarne i sądownicze, wzmacniał zamek i fortyfikacje miejskie. Rządził jednak w sposób bezwzględny co nie mogło się podobać mieszczanom Głogowa, przywykłym już do daleko idącej swobody. W styczniu 1488 roku, Jan II wydał swoje córki Salomeę i Annę za synów księcia ziębicko-oleśnickiego i oświadczył, że przekazuje on księstwo głogowskie swoim zięciom. Rajców miejskich, którzy odmówili złożenia hołdu nowym władcom uwięził w wieży głogowskiego zamku i skazał na powolną śmierć głodową. Te działania księcia spowodowały wyprawę interwencyjną jego suwerena Macieja Korwina. Głogów został oblężony dnia 16 XII 1488 roku, a już w dniu 28 grudnia miasto poddało się. Jan II zrzekł się księstwa głogowskiego w zamian za odszkodowanie i osiedlił się w przyznanym mu w dożywocie Wołowie, gdzie dnia 22 IX 1504 roku zmarł i został pochowany w tamtejszym kościele parafialnym.
Rodzina Szalonego
Żoną Jana II Szalonego, była Katarzyna, córka księcia opawskiego Wilhelma. Z małżeństwa tego urodziło się 5 córek: Małgorzata, Salomea, Jadwiga, Anna i Barbara. Jan II był ostatnim piastowskim księciem żagańsko-głogowskim.
