Rodzina
Urodził się w rodzinie Jana i Marii z domu Bąbczyńskiej. Od 1900 roku, Henryk mieszkał wraz z rodzicami w Warszawie. Tam też został absolwentem Szkoły Handlowej Warszawskiego Zgromadzenia Kupców. Poddębski był związany z warszawskim środowiskiem fotograficznym. Fotografował on sukcesywnie od 1911 roku, miasto Warszawę i jego mieszkańców. Od niego zatem dowiadujemy się o szczegółowym wyglądzie budynków stolicy z jego epoki oraz o ówcześnie panującej modzie.
Szczególne miejsce
Jak zatem wiemy, fotografia zajmowała szczególne miejsce w jego życiu. W latach 1914–1930 brał on udział w wielu wyprawach krajoznawczych, na których Poddębski wykonywał różne fotografie.
Fotografia w kolorze
Był on jednym z polskich pionierów wykonywania fotografii w kolorze. Jednak proceder ten był bardzo kosztowny zatem nie przyjął się on na szeroką skalę.
Od roku 1917, Henryk pełnił funkcję sekretarza w Komisji Fotograficznej Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. W swoich pracach fotograficznych podkreślał on na każdym miejscu piękno krajobrazu ojczystego.
Jako ochotnik
W roku 1920 Henryk Poddębski zaciągnął się jako ochotnik do Wojska Polskiego. Po wygranej przez Polaków bitwie warszawskiej mającej miejsce w roku 1920, Poddębski pracował we własnym warszawskim zakładzie fotograficznym. Oczywiście specjalizował się on w fotografii krajoznawczej, ale wykonywał też każdy jej rodzaj. Fotografie Henryka Poddębskiego były wystawiane na rozlicznych wernisażach fotograficznych organizowanych zarówno w Polsce jak i za granicą. Jego fotografie były nagradzane wieloma nagrodami. Jego spuścizna to ponad 22 tysiące zdjęć.
Czas wojny
Okres II wojny światowej, to czas kiedy Henryk Poddębski został w dniu 12 września 1944 roku wywieziony przez Niemców z Warszawy do obozu koncentracyjnego w Vaihingen an der Enz. Tam zmarł wycieńczony głodem i nieludzkimi warunkami życia. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu powązkowskim.
Z początkiem Nowego Roku warto podkreślać wartość naszych narodowych bohaterów, którzy przez dyktat obcego mocarstwa musieli zginąć. W tym też właśnie czasie, Redakcja Dziennika Polonijnego została zaproszona na wieczorek patriotyczny do siedziby Stowarzyszenia Rejtanów XXI wieku w Skarżysku- Kamiennej.
