Praca drukarska
Działalność drukarską rozpoczął on w Krakowie w dniu 25 lipca 1510 roku. Tutaj właśnie założył on pierwszą w Polsce drukarnię, drukującą książki w całości w języku polskim. W latach 1513-1514 pracował on w spółce z W. Lernem, po rozwiązaniu jej pracował sam. Wydawał m.in. nakłady Hallera i Marka Scharfenbergera.
Likwidacja drukarni
Trudności finansowe, zmusiły Unglera do likwidacji drukarni w 1516 roku i przejścia z materiałem typograficznym do oficyny hallerowskiej, gdzie do lipca 1520 roku Ungler pełnił funkcję kierownika technicznego. Po rozwiązaniu umowy z Hallerem, od 1521 roku, Florian Ungler ponownie prowadził samodzielnie drukarnię. Pożar który w owej drukarni miał miejsce dnia 24 kwietnia roku 1528, zniszczył całą drukarnię, która rok później już wznowiła pracę. Ungler utrzymywał kontakty z innymi drukarzami krakowskimi, takimi jak Hieronim Wietor oraz Maciej Scharffenberg.
Poziom artystyczny
Zasób typograficzny Unglera, był bardzo bogaty i niejednolity. Ungler używał kilku sygnów drukarskich, przedstawiających wizerunek świętego Floriana. Druki jego odznaczały się nierównym poziomem artystycznym, na ogół dość przeciętnym. Nowatorstwo Unglera polegało na wprowadzeniu po raz pierwszy w Polsce antykwy, polskiej szwabachy, fraktury i czcionki hebrajskiej. Z pierwszej drukarni Unglera wyszło ponad 80 tytułów różnych dzieł. Pierwszy znany jego druk to Almanach Aurifabera, który ukazał się na przełomie 1510/11 roku. W 1512 roku z drukarni Unglera wyszło dzieło zatytułowane Introductio in Ptholomei Cosmographiam z dokładną mapą Ameryki autorstwa Jana ze Stobnicy. Rok później ukazał się Raj duszy, w tłumaczeniu Biernata z Lublina.
Przez cały czas swojej działalności drukarskiej Florian Ungler, borykał się z problemami finansowymi. Po jego śmierci, która nastąpiła w roku 1536, oficynę poprowadziła jego żona Helena. Gdy ona zmarła w w roku 1551, urządzenia i materiał typograficzny oficyny, dostały się w ręce rodziny Scharfffenbergów.
