Pochodzenie i rodzina
Feliks był synem Józefa, sędziego Trybunału Cywilnego w Kielcach, a także Wiktorii z domu Juszyńskiej. Był on także bratankiem znanego filozofa ks. Feliksa Jarońskiego. Jego syn Mieczysław, był wybitnym skrzypkiem, a drugi Stanisław był śpiewakiem. Najmłodszy zaś syn Wiktor, był znanym politykiem. Ogólne wykształcenie, Feliks uzyskał w Kielcach, następnie studiował on prawo w Warszawie. Uczył się on także gry fortepianowej pod kierunkiem Józefa Elsnera i Karola Kurpińskiego. Jednakże na tym nie poprzestał Feliks Jaroński. Uczył się on dalej gry na fortepianie w Wiedniu i Paryżu. Tutaj właśnie, występował on z powodzeniem w 1850 roku, ale zawsze wspominał swój pierwszy koncert mający miejsce w Krakowie.
Powrót do kraju
Po powrocie do Polski, osiadł w Trojance koło Humania. Tutaj spędził on dwa lata i stworzył serię popularnych Dumek fortepianowych. W 1856 roku, przeniósł się do Warszawy, podejmując pracę jako nauczyciel. Karierę muzyczną zarzucił, czekając na szczególny czas swoich występów. W 1862 roku zamieszkał na stałe w Kielcach, gdzie pracował jako pedagog. W mieście tym animował życie muzyczne, a jego wychowankowie koncertowali na lokalnych estradach. Prawdopodobnie inicjował występy znanych artystów, korzystając ze swoich warszawskich koneksji i układów. W 1875 roku podjął wraz z Janem Antoniewiczem, nieudaną próbę założenia Kieleckiego Towarzystwa Muzycznego.
