Andrzej Rojek, prezes Fundacji Edukacyjnej Jana Karskiego uzasadnił wybór podobieństwem losów Karskiego i Kristofa. Dziennikarz wielokrotnie narażał się na niebezpieczeństwo, aby być w centrum wydarzeń i zdać relację z tragedii dziejącej się na jego oczach. – W reportażach nigdy nie odwraca wzroku od sytuacji kryzysowych, niezależnie od tego, czy opisuje najdalsze zakątki świata, czy też problemy nierówności społecznych i rasowych w Stanach Zjednoczonych – podkreślił Rojek.
Kristof odbierając nagrodę zwrócił uwagę na jaśniejszą stronę wojny. – Z tym, co w ludzkości jest najgorsze, nieodmiennie sąsiaduje najlepsze. Było to widoczne także w czasie II Wojny Światowej. Pierwsze skojarzenie z nią to Adolf Hitler, ale był także Jan Karski – powiedział Kristof.
Zapytany o problemy, które angażowałyby dzisiaj Karskiego, dziennikarz wymienił kwestię użycia siły militarnej z powodów humanitarnych, a także problem uchodźców, globalne ubóstwo, głód i choroby. Opisywał także znane jemu przypadki współczesnych bohaterów, jak np. polskiej zakonnicy, która przez ponad 20 lat prowadziła szkołę i sierociniec w ogarniętym wojną Kongo.
Kristof jest dziennikarzem “New York Timesa” i dwukrotnym laureatem nagrody Pulitzera. Jego relacje z protestów na placu Tiananmen, o ludobójstwie w Darfurze, prześladowaniach i zbrodniach wojennych na świecie uczyniły go jednym z najbardziej wpływowych dziennikarzy, upominających się o przestrzeganie praw człowieka. Kristof podobnie jak Karski narażając życie dociera do miejsc, gdzie rozgrywają się największe dramaty i jest głosem tych, którzy głośno mówić nie mogą.
http://www.jankarski.net/pl
