Ks. Sowa ocenia bowiem ten tekst zgoła inaczej, więc na facebookowym profilu właściciela i wydawcy “Rzeczpospolitej” Grzegorza Hajdarowicza napisał:
Grzegorz jeśli kiedyś będziesz się zastanawiał czy można napisać artykuł o kimś nie zamieniając z “bohaterem” tekstu ani jednego słowa (choć gość mieszka parę przecznic od autora) to podpowiem ci: genialni dziennikarze pracujący w Twojej gazecie potrafią jeszcze więcej. Wiedzą co kto myśli, nawet co powie i dlatego nie muszą tracić czasu na takie pierdoły jak sięganie do źródeł…
Adresat błyskawicznie zareagował z drugiej półkuli na ten donos, odpisując ulubionemu księdzu Platformy:
Kazi, przykro mi za mam takich ludzi w redakcji, pozostaje mi mieć nadzieje, że jak najszybciej sami zmienią prace i wyniosą się z mojej spółki do godniejszej, takiej która wydaje 2 “rzetelne” tygodniki ze stałe malejącym nakładem :) im szybciej tym lepiej (!) pozdr z Machu Picchu. Wracam 2.09, może w euforii do tego czasu wyniesie się do Wróbla, on zbiera takie towarzystwo.
Mam nadzieję, że środowisko dziennikarskie oraz Rada Etyki Mediów nie pozostaną bezczynne w sytuacji, w której niezadowolony z publikacji o sobie celebryta w sutannie (aczkolwiek skrzętnie unika pokazywania się w niej przed kamerami) skarży się na jej autora właścicielowi, a ten zamiast bronić swojego pracownika sugeruje mu opuszczenie redakcji.
Czyżby w “warszawce” nadal obowiązywały standardy rodem z PRL, kiedy pewne osoby były z urzędu nietykalne? Tylko że wtedy istniała cenzura i to ona nie dopuszczała do krytyki tych, którzy z jakichś względów nie mogli jej podlegać. Teraz to odium muszą(?) brać na siebie właściciele, wydawcy i redaktorzy naczelni, jak to właśnie ujrzeliśmy w pełnym blasku Facebooka.
