Dzięki zaangażowaniu Ambasady RP w Królestwie Belgii, pojazd trafi do poznańskiego Muzeum Broni Pancernej, gdzie zostanie poddany gruntownej konserwacji. Kierujący muzeum ppłk Tomasz Ogrodniczuk ma nadzieje, że po renowacji niszczyciel czołgów Achilles będzie mógł znowu jeździć.
Gest strony belgijskiej jest o tyle znaczący, że obecnie na świecie zachowało się niewiele takich pojazdów. W polskich zbiorach muzealnych nie było do tej pory żadnego odrestaurowanego Achillesa.
Podczas II wojny światowej Achilles był podstawową bronią przeciwpancerną aliantów. Zbudowany na podwoziu czołgu M4A2 Sherman został wyposażony w brytyjską 17 fantową armatę przeciwpancerną. Dzięki temu mógł być wykorzystywany nawet w walce z najcięższymi czołgami niemieckimi typu Tygrys czy Panther.
W wojskach polskich na Zachodzie Achillesy były używane w dwóch pułkach artylerii przeciwpancernej. W ramach I Dywizji Pancernej dowodzonej przez generała Stanisława Maczka, która wyzwoliła znaczną część Belgii, w tym Flandrię, walczył 1 Pułk Artylerii Przeciwpancernej. We Włoszech, w II Korpusie Polskim generała Władysława Andersa cały szlak bojowy przeszedł 7 Pułk Artylerii Przeciwpancernej. Pod koniec wojny utworzono jeszcze dwa nowe pułki artylerii przeciwpancernej: 2 pułk artylerii przeciwancernej we Włoszech oraz 4 pułk artylerii przeciwpancernej w Wielkiej Brytanii. Nie zdążyły one jednak wejść do walk. Łącznie w rękach polskich żołnierzy było około 50 samobieżnych dział przeciwpancernych M10 Achilles.
