Był porwany przez terrorystów z ISIS, torturowany, żądano od niego wyrzeczenia się wiary i zainscenizowano jego egzekucję. Mimo pięciomiesięcznej niewoli i prześladowań ksiądz Jacques Mourad nie wyrzekł się Chrystusa, a po uwolnieniu, już jako arcybiskup syryjskiego Homs, stał się apostołem pojednania. W sobotę 18 października w Pałacu Apostolskim w Watykanie odebrał odebrał z rąk ks. Pawła Ptasznika, prezesa Watykańskiej Fundacji Jana Pawła II, nagrodę “Premio San Giovanni Paolo II”, która została ustanowiona w celu promowania wiedzy na temat myśli i działalności św. Jana Pawła II oraz jego wpływu na życie Kościoła.
Świadectwo wiary i pojednania
“W drugiej edycji tej nagrody przyznajemy ją abp Jacquesowi Muradowi, w uznaniu zasług jego życia, świadectwa wiary, miłości chrześcijańskiej, dialogu międzyreligijnego oraz zaangażowanie na rzecz pokoju i pojednania” – mówił podczas oficjalnej gali kard. Kurt Koch, prefekt Dykasterii ds. Popierania Jedności Chrześcijan, przewodniczący kapituły nagrody.
W obecności kard. Mario Zenariego, nuncjusza apostolskiego w Syrii, kard. Jamesa Harveya z Bazyliki św. Pawła za Murami, byłej premier RP Hanny Suchockiej, ambasadorów, duchownych i znamienitych gości kard. Koch dziękował abp. Mouradowi za jego świadectwo życia i wiary i przypominał słowa Jana Pawła II, który zabiegał o dialog ekumeniczny, o to, by Kościół oddychał dwoma płucami – wschodnim i zachodnim – co jest także obecnie wyznacznikiem działań laureata nagrody imienia polskiego Papieża.
Żyć razem pomiędzy różnymi
Ten rys życiorysu abp. Mourada podkreślał także w wykładzie prof. Andrea Riccardi, który przedstawił dorobek laureata, podsumowując, że jego pragnienie aby “żyć razem pomiędzy różnymi jako bracia” winno być przesłaniem wszystkich.
To podkreślał również sam laureat w słowie wygłoszonym po odebraniu nagrody. “Ta nagroda jest uznaniem ze strony Kościoła katolickiego dla duchowej, społecznej i intelektualnej pracy, jaką Kościół w Syrii wykonał we wszystkich swoich strukturach. To Kościół, który toczył szlachetną walkę przez wszystkie te trudne lata na całym terytorium Syrii” – mówił abp Mourad.
Dialog międzyreligijny jest koniecznością w Syrii
Dziękował w szczególności młodzieży, siostrom zakonnym, którzy wspierają pracę Kościoła w Syrii. Dodał, że nagroda jest w istocie nagrodą dedykowaną Kościołowi w Syrii. Stanowi ona ważny element dla relacji ekumenicznych i dialogu międzyreligijnego.
[openx_strefa:0]
Jak mówił, wspólnota chrześcijańska w Syrii ma być świadkiem przesłania Zbawienia.
“Dziś, zwłaszcza w Syrii, jesteśmy wezwani – chrześcijanie i muzułmanie – aby rozpoznawać i rozwijać więzi, które nas łączą. Wszystkie nasze tradycje religijne podkreślają świętość życia i godność osoby ludzkiej. Wraz ze wszystkimi ludźmi dobrej woli pragniemy pokoju. Dlatego mówię to z naciskiem: badania teologiczne oraz dialog międzyreligijny i międzykulturowy nie są opcją, lecz życiową koniecznością naszych czasów, zwłaszcza dla naszego kraju, Syrii, rozdzieranej przez wojnę” – podkreślił laureat nagrody.
Nadzieja – oto świadectwo Syrii
Wskazał, że Syria po latach cierpienia zmierza w kierunku prawdziwej zmiany. Potrzebuje jednak solidarności, pomocy w podążaniu z dużą mocą w kierunku pojednania i demokracji.
“Jesteśmy ludem wierzącym, a więc ludem, który ma nadzieję – oto nasze świadectwo wobec świata. Pragniemy, aby nasza wytrwałość w nadziei stała się wezwaniem do odnowienia międzynarodowego zaangażowania w poszukiwaniu środków do budowania prawdziwego pokoju” – podkreślał.
Podziękowania Ojcu Świętemu
Dziękował Kościołowi katolickiemu, w osobie Ojca Świętego Papieża Leona XIV oraz Fundacji im. Jana Pawła II, za zaangażowanie i zachętę do inicjatyw dialogu zmierzających do budowania prawdziwego pokoju.
“Tę nagrodę dedykuję przede wszystkim ojcu Paolo Dall’Oglio, pionierowi drogi i misji nowego dialogu w Syrii, opartego na nauczaniu Kościoła katolickiego – orędziu miłości Chrystusa do muzułmanów” – dodał abp Mourad.
“Ofiarowuję ją również mojej wspólnocie monastycznej Mar Moussa, która od swojego założenia w 1982 roku aż po dziś dzień kontynuuje swoje zaangażowanie w “świętą gościnność”, to znaczy w przyjmowanie wszystkich, a w szczególności muzułmanów, w imię Chrystusa. Wspólnota ta regularnie organizuje spotkania i sympozja dialogu teologicznego, humanitarnego i kulturalnego, mające na celu budowanie mostów zrozumienia i ponowne rozniecenie płomienia wiary wśród wierzących” – podsumował.
