“Tradycja wypieku chleba prądnickiego sięga XV w., kiedy to biskup Wojciech Jastrzębiec w 1421 r. zobowiązał swego kucharza do dostarczania chleba na stół biskupi. Jak głosi legenda głosi, pierwszy upieczony zaraz po żniwach bochenek chleba wójt krakowski zanosił królowi rezydującemu na Wawelu, a burmistrz krakowski co roku na św. Jana zawoził go królowi Stanisławowi Augustowi do Warszawy” – czytamy na stronie internetowej Telewizji Kraków.
Ponieważ Komisja Europejska wpisała chleb prądnicki na swoją listę produktów oznaczonych geograficznie tj. wyrabianych tylko w określonych regionach Europy (w tym wypadku wyłącznie w Krakowie, chociaż niekoniecznie na Prądniku), jego receptura będzie jeszcze lepiej chroniona.
Chleb prądnicki pieczony jest zazwyczaj w bardzo dużych bochenkach, które im są bardziej czerstwe, tym lepsze; utrzymują świeżość przez kilkanaście dni.
Województwo małopolskie planuje wpisać na europejską listę jeszcze 38 produktów regionalnych (są już na niej oscypek, bunc i redykołka). Ma to pomóc wytwórcom, którzy sięgają po tradycyjne i pracochłonne receptury, walczyć z nieuczciwą konkurencją poprzez eliminowanie podróbek.
Jerzy Bukowski
