- wybitny w skali międzynarodowej dorobek naukowy w zakresie nauk o organizacji i zarządzaniu, a w szczególności, za twórczą kontynuację polskiej myśli prakseologicznej,
- międzynarodowe dokonania w zakresie teorii i praktyki funkcjonowania administracji oraz zarządzania publicznego, w tym za osiągnięcia jako eksperta ONZ w krajach afrykańskich,
- wychowanie wielu pokoleń uczonych, którzy dziś pełnią ważne funkcje w nauce i gospodarce,
- propagowanie dobrego imienia Polski i polskiej nauki w świecie,
- postawę patriotyczną, której dowiódł jako uczestnik Powstania Warszawskiego.
Urodzony w 1922 roku w Wilnie prof. Kieżun był w czasie wojny bohaterskim żołnierzem Armii Krajowej, walczył w Powstaniu Warszawskim, otrzymując za zasługi wojenne Krzyż Walecznych oraz krzyż Virtuti Militari wręczone mu na polu walki przez Komendanta Głównego AK generała Tadeusz Bora-Komorowskiego.
W marcu 1945 roku został aresztowany przez Sowietów i po ciężkim śledztwie z pozorowanym rozstrzelaniem w krakowskim więzieniu na ulicy Montelupich został wywieziony do gułagu Krasnowodsk w Turkmenistanie, skąd wrócił do kraju rok później. Mimo ciągłych prześladowań przez Urząd Bezpieczeństwa ukończył studia prawnicze na UJ. Jako teoretyk zarządzania pracował w Polskiej Akademii Nauk i wykładał na Uniwersytecie Warszawskim, a po 1980 roku na uniwersytetach w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Swe doświadczenie wykorzystał jako ekspert Organizacji Narodów Zjednoczonych doradzający rządom krajów afrykańskich w tworzeniu fachowej administracji państwowej.
Mimo sędziwego wieku jest wciąż czynny, dokonując m. in. celnych analiz obecnej sytuacji wewnętrznej Polski, nie szczędząc krytyki – głównie w sferze ekonomicznej – kolejnym rządom po 1989 roku. Ostatnio jest bardzo aktywny medialnie, udzielając wielu wywiadów.
