Badanie lekarskie do zielonej karty w USA musi przeprowadzić lekarz wyznaczony przez USCIS (civil surgeon), a wyniki trafiają na formularz I-693. Według instrukcji CDC obejmuje ono wywiad i badanie lekarskie, test w kierunku gruźlicy, zależne od wieku badania w kierunku kiły i rzeżączki oraz uzupełnienie szczepień.
W procedurze o zieloną kartę badanie lekarskie służy jednemu celowi: potwierdzeniu, że stan zdrowia wnioskodawcy nie stoi na przeszkodzie w uzyskaniu stałego pobytu. To element procedury imigracyjnej, a nie profilaktyka – i dlatego liczą się w nim kompletne dokumenty oraz ściśle określony zakres badań.
Kto przeprowadza badanie i jak trafia ono do USCIS
USCIS pisze wprost, że badania imigracyjne przeprowadzane na terenie Stanów Zjednoczonych musi wykonać lekarz wyznaczony przez urząd, czyli civil surgeon (USCIS o lekarzach wyznaczonych). Publiczną listę takich lekarzy urząd udostępnia w wyszukiwarce „Find a Doctor” w serwisie myUSCIS. Wyniki zapisuje się na formularzu I-693. Zgodnie z informacjami USCIS o formularzu I-693 wnioskodawca otrzymuje formularz w zapieczętowanej kopercie i sam przekazuje go do USCIS, a urząd zwraca dokument, jeśli koperta została otwarta lub naruszona.
Szczegółowy zakres badania określają instrukcje techniczne CDC dla lekarzy (Technical Instructions for Civil Surgeons). To one decydują, które testy i szczepienia są potrzebne w danym wieku, dlatego „pewniki” krążące w mediach społecznościowych bywają nieaktualne lub niepełne.
Co obejmuje badanie
Według CDC wnioskodawcy, którzy ukończyli 2 lata, wykonują test w kierunku gruźlicy z krwi (IGRA); dodatni wynik oznacza konieczność prześwietlenia klatki piersiowej (CDC: gruźlica). Osoby w wieku od 18 do 44 lat są badane w kierunku kiły – to badanie krwi, obejmujące m.in. test RPR lub VDRL (CDC: kiła). Osoby w wieku od 18 do 24 lat są badane w kierunku rzeżączki testem NAAT, zwykle z próbki moczu (CDC: rzeżączka). Młodszych i starszych wnioskodawców bada się w tych kierunkach, gdy lekarz ma powód podejrzewać zakażenie.
Drugą częścią są szczepienia. Pełną listę szczepień wymaganych w danym wieku określa CDC – obejmuje ona m.in. szczepienia przeciw odrze, śwince i różyczce (MMR), tężcowi i błonicy, ospie wietrznej, a także np. wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Jak wynika z instrukcji CDC, wnioskodawca bez aktualnych szczepień otrzymuje podczas badania co najmniej jedną dawkę każdej brakującej szczepionki wymaganej w jego wieku (CDC: szczepienia).
Polska książeczka szczepień i jej tłumaczenie
Dla wnioskodawców z Polski kluczowa bywa dokumentacja przywieziona z kraju: książeczki zdrowia, karty szczepień, zaświadczenia. CDC uznaje wyłącznie dokumentację pisemną – deklaracja z pamięci nie wystarczy – a przy każdej dawce musi widnieć pełna data: dzień, miesiąc i rok. Gdy dokumentów brak, w przypadku niektórych chorób, m.in. odry, świnki, różyczki czy ospy wietrznej, dopuszczalne jest badanie krwi potwierdzające odporność.
Dokumenty w języku polskim trzeba przedstawić z rzetelnym tłumaczeniem na angielski, za które odpowiada wnioskodawca. Odnalezienie książeczki, sprawdzenie dat i przygotowanie tłumaczenia zajmuje czas, dlatego lepiej zająć się tym przed umówieniem wizyty, a nie w ostatniej chwili.
Badanie imigracyjne w Przychodni Maspeth
Wywiad podczas badania obejmuje pytania o przebyte choroby i leczenie, na które dobrze jest odpowiadać precyzyjnie. Rozmowa z lekarzem po polsku pomaga uniknąć nieporozumień i dopytać o każdy punkt procedury.
Przychodnia Maspeth dr. Adama S. Budzikowskiego wykonuje badania imigracyjne do zielonej karty (formularz I-693). Na stronie przychodni wymieniono badanie w kierunku gruźlicy, badania w kierunku rzeżączki i kiły (test RPR) oraz rutynowe szczepienia: przeciw ospie wietrznej, MMR i tężec-błonica. Szczegóły zawiera strona Badania imigracyjne w Przychodni Maspeth, informacje o przychodni – jej strona w polonijnym katalogu PolishPages, a termin badania można ustalić pod numerem 929-252-9330.
Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny – to informacja ogólna, a nie porada medyczna ani prawna. Wymogi badania mogą się zmieniać; wiążące są aktualne informacje USCIS i CDC. W indywidualnych sprawach należy skonsultować się z lekarzem lub prawnikiem imigracyjnym.
