Jako górnik
Walenty Winkler pracował w zawodzie górnika. Brak jest niestety szczegółowszych informacji o jego rodzinie. Wiemy, że nie brał on udziału w polskim publicznym życiu kulturalno-oświatowym. Wolał on pisać do “przysłowiowej szuflady” kryjąc się ze swoimi uczuciami patriotycznymi.
Literackie szranki
Przyjaźnił się on jedynie ze śląskim działaczem i literatem Juliuszem Ligoniem. Tylko z nim, pan Walenty wchodził w literackie szranki na łamach prasy. Zaliczany jest Winkler, do najciekawszych ludowych wyrobników pióra na Śląsku. Dorobek literacki tego Górnoślązaka, zamyka się w dwudziestu paru wierszach i jest on gatunkowo zróżnicowany.
Czas walki z polską kulturą
Tworzył on w okresie kulturkampfu, a ocenzurowane utwory publikował pan Walenty w tygodnikach śląskich. W utworach nie publikowanych, gromko przeciwstawia się on polityce pruskiej i jej społecznym skutkom wywieranych na Polakach.
Zdaniem Jadwigi Kucianki
Jadwiga Kucianka, zebrawszy twórczość Walentego Winklera pisała o stronie formalnej jego utworów:
“…po mistrzowsku stosuje pewne określone konwencje artystyczne, wywodzące się z literatury staropolskiej, o czym mówi budowa strofek, obrazowanie i archaiczny język. Przestrzega skrupulatnie układu stroficznego, dba o jednolitość rymu w ramach jednego utworu, prowadzi równy niezmącony rytm…”
