W Szkole Rycerskiej
W latach 1776–1781, Wojczyński studiował w Szkole Rycerskiej. W roku 1784 został on chorążym, a następnie rotmistrzem w Kawalerii Narodowej. Był on posłem na Sejm Wielki z województwa rawskiego. Z biegiem lat, został członkiem sprzysiężenia przygotowującego wybuch powstania kościuszkowskiego.
Rosyjska niewola
W dniu 9 września 1794 roku, Stanisław Wojczyński został dowódcą dywizji w powstaniu kościuszkowskim, a już dnia 26 października trafił do niewoli rosyjskiej. Po upadku insurekcji współdziałał z Dąbrowskim przy organizacji Legionów, ale sam do nich nie należał. Dnia 25 grudnia 1806 został dowódcą brygady i komendantem departamentu płockiego. W dniu 1 grudnia 1811 roku, awansował na generała dywizji.
Rok 1830
Po wybuchu powstania listopadowego, Stanisław Wojczyński powołany został przez Rząd Tymczasowy na naczelnego dowódcę Straży Bezpieczeństwa. W dniu 16 grudnia 1830 roku, został mianowany gubernatorem Warszawy. Po objęciu rządów przez Krukowieckiego, Stanisław Wojczyński pełnił obowiązki dowódcy gwardii honorowej. Po upadku powstania przebywał na przymusowej emigracji.
