Stanisław Lorentz, egzamin maturalny zdał w warszawskim Gimnazjum im. Górskiego, by rozpocząć studia na Wydziale Filozoficznym UW. Studiował on tam historię sztuki, zaś w 1924 roku obronił doktorat na temat twórczości Efraima Szregera.
Karierę zawodową rozpoczął tuż przed wybuchem wojny. Był on konserwatorem zabytków w województwie wileńskim i nowogrodzkim. Po rezygnacji ze stanowiska, był wykładowcą Uniwersytetu Wileńskiego. Pełnił też funkcję dyrektora Muzeum Narodowego w Warszawie.
Podczas okupacji niemieckiej, zasłużył się w akcji ratowania dóbr kultury polskiej i najcenniejszych zabytków znajdujących się w narodowych zbiorach. Po 1945 roku, działał na rzecz odbudowy zabytków i muzeów. Stał też na czele Dyrekcji Muzeów i Ochrony Zabytków. Od 1937 roku, związany był z Klubem Demokratycznym w Wilnie. W latach 1965-1969, sprawował on mandat posła na Sejm PRL, z ramienia Stronnictwa Demokratycznego. Zmarł tuż po odzyskaniu przez Polskę wolności.
Pochowany został na cmentarzu ewangelicko-augsburskim.
EWA MICHAŁOWSKA WALKIEWICZ
.jpg)
