Kim był
W 1808 roku Stanisław Krzesimowski ukończył studia na Uniwersytecie Wiedeńskim. Od 1809 roku służył on w armii Księstwa Warszawskiego. Walczył w kampaniach rozegranych w latach 1812 i 1814. W 1811 roku, został on kawalerem Legii Honorowej. W 1815 roku wstąpił do armii Królestwa Polskiego. Jednak już w 1816 roku wziął dymisję w stopniu majora ze względu na stan zdrowia, ponieważ był on wielokrotnie ranny i schorowany.
Okres powstania
W czasie powstania listopadowego mającego miejsce w roku 1830, sformował on baon strzelców. Mianowany został za to stopniem pułkownika, a przy okazji dowodził on swoimi strzelcami sandomierskimi. Dnia 18 marca 1831 roku, na czele swojego oddziału wsławił się bohaterską obroną zamku w Kazimierzu Dolnym. Tam też dostał się do niewoli. Został przez Rosjan zesłany do Wiatki. Po powrocie z niewoli, wziął udział w działaniach przygotowujących wybuch powstania styczniowego. W styczniu 1863 roku w okolicach Staszowa, sformował on oddział kozaków polskich. W dniu 15 lutego 1863 roku mianowany on został przez dyktatora powstania Mariana Langiewicza, generałem. Po upadku dyktatury Langiewicza, Stanisław Krzesimowski, wycofał się do Galicji gdzie prowadził działalność organizacyjną dla mającego miejsce dalej powstania. W dniu 11 kwietnia 1864 roku, został on aresztowany przez Austriaków i osadzony w więzieniu, mieszczącym się w zamku w Krakowie. Po uwolnieniu, wyjechał do Drezna gdzie zmarł.
