“- Wieliccy górnicy w swojej trudnej i niebezpiecznej pracy zawsze oddawali się pod opiekę Bożą i świętych patronów, budując w ten sposób wielowiekowe dziedzictwo, którego materialnymi dowodami są liczne kaplice, ołtarze oraz rzeźby solne o tematyce sakralnej. Pragniemy przybliżyć to dziedzictwo pielgrzymom i turystom odwiedzającym wielickie podziemia przez stworzenie dla nich specjalnej trasy zwiedzania: szlakiem podziemnych kaplic” – powiedział “Naszemu Dziennikowi” Kajetan d’Obyrn, prezes Zarządu Kopalni Soli “Wieliczka”.
“Szlak pielgrzymkowy rozpoczyna się w XVII-wiecznej kaplicy św. Antoniego, następnie prowadzi przez kaplicę św. Krzyża, która była fundacją wotywną za uratowanie kopalni w XIX w. przed zalaniem. Dalej droga wiedzie do serca kopalni – do sanktuarium, do kaplicy św. Kingi, patronki solnych górników. To właśnie w tym XIX-wiecznym wykutym w soli podziemnym kościele znajdują się relikwie świętej oraz solny pomnik Sługi Bożego Jana Pawła II. Dalej trasa szlaku prowadzi na wystawę prezentowaną w podziemiach Muzeum Żup Krakowskich pt. <Sacrum w dziedzictwie solnym>. W ramach podziemnego pielgrzymowania będzie też możliwość udziału we Mszy Świętej odprawianej w kaplicy św. Jana – 135 metrów pod ziemią” – czytamy w “ND”.
Agnieszka Wolańska, doradca ds. historii, kultury i dziedzictwa narodowego Kopalni Soli “Wieliczka” powiedziała gazecie:
“- Praca pod ziemią zawsze była związana z wielkim zagrożeniem dla życia. Dlatego też górnicy budowali pod ziemią kaplice, do których udawali się na codzienną poranną Mszę Świętą. Ważne miejsce w kulturze wielickich górników zajmował kult świętych patronów. Świadczą o tym nie tylko liczne podziemne kaplice, ale również zwyczaje, folklor słowny czy sztuki piękne – zwłaszcza rzeźba w soli – poświęcone tematyce religijnej. Narażeni na ciągłe niebezpieczeństwo górnicy zawierzali swe życie i zdrowie opiece Wszechmogącego, Matki Boskiej i świętych patronów. Tradycje te przetrwały do dnia dzisiejszego podobnie jak pozdrowienie <Szczęść Boże>, którym witają się i żegnają wszyscy ludzie przebywający pod ziemią.”
Jerzy Bukowski
