Gen. Mond był przez wiele lat związany z Krakowem, gdzie służył od 1927 do 1939 roku, najpierw jako dowódca piechoty dywizyjnej 6 Dywizji Piechoty, a następnie całej Dywizji. Stąd też wyruszył z nią – w szeregach Armii “Kraków” generała Antoniego Szyllinga – na bój z Niemcami. Wzięty do niewoli 20 września, przebywał w kilku oflagach, a po wojnie wrócił do Krakowa. Władze komunistyczne postanowiły go – jako sanacyjnego oficera – maksymalnie upokorzyć, zmuszając do pracy fizycznej w magazynie materiałów budowlanych “Grzegórzki”. Zmarł 5 lipca 1957 roku, pochowano go na cmentarzu Rakowickim.
Jako dowódca 6 Dywizji Piechoty gen. Mond przywiązywał dużą wagę do wychowania fizycznego swoich żołnierzy i krzewienia sportu nie tylko wśród nich, ale także w całym społeczeństwie. W latach 1929-1937 i w 1939 roku był prezesem Krakowskiego Okręgu Związku Piłki Nożnej, a w latach 1932-1935 kierował Wojskowym Klubem Sportowym Wawel. Właśnie dlatego tablicę ku jego pamięci ufundował Małopolski Związek Piłki Nożnej.
W ceremonii jej odsłonięcia i poświęcenia uczestniczyła córka generała, pani Helena Mond-Kołodziejczyk z synem, a także przedstawiciele wojska i krakowskich klubów sportowych.
Do dzisiaj zachowała się willa, w której do 1939 roku mieszkał gen. Mond z rodziną. Pięknie położona przy drodze z Salwatora na kopiec Kościuszki, zachwyca niebanalną architekturą, a przez starszych wiekiem krakowian nieodmiennie nazywana jest – mimo upływu tylu lat – “mondówką”.
Z Krakowa dla www.Poland.US
Jerzy Bukowski
