Rodzina
Franciszek był synem Józefa i Marianny z Zielińskich. Był on bratem Kazimierza Pułaskiego. Powtórzenie ceremonii chrztu Franciszka, miało miejsce dnia 6 marca 1745 roku w Warszawie, w kościele Świętego Krzyża. Franciszek odebrał bardzo dobre wykształcenie w kolegium księży Teatynów w Warszawie. A ponadto, rodzice wychowali chłopca w duchu ogromnego patriotyzmu.
Zwolennik konfederacji barskiej
Konfederacja barska, to zbrojne zaprzysiężenie patriotów polskich przeciwko Imperium Rosyjskiemu i rządom króla Augusta Poniatowskiego. Związana była ona w miejscowości Bar, stąd jej specyficzna nazwa. Od roku 1764, Franciszek aktywnie działał politycznie jako stronnik swojego ojca Józefa, podczas wspomnianej konfederacji barskiej. Był on jednym z jej organizatorów na Podolu. Po jej rozwiązaniu udał się do Turcji, gdzie został generalnym kanclerzem. Brał udział w wielu zwycięskich potyczkach z Rosjanami. Po powrocie do Korony, organizował on konfederację przeciwko władzy królewskiej w Łomży.
Zginął w dniu 15 września 1769 roku, podczas bitwy pod Łomazami, gdy szedł z pomocą swojemu bratu Kazimierzowi. W jednym z listów uczestnika wspomnianej bitwy do rodziny czytamy:
“Na tyłach, od strony Łomaz pojawili się karabinierzy rosyjscy pod wodzą Castellego. Ocalenia szukali Pułascy w brawurowym ataku…Franciszek dopadł samego Castellego, lecz ten zdążył śmiertelnie wypalić do niego z pistoletu… we Włodawie pochowali go w zbiorowej mogile ojcowie Paulini…”
