Lata niewoli
Ciągnące się lata naszej niewoli narodowej, nie wymazały z pamięci Polaków patriotów faktu, że kiedyś nasz kraj był wolną Ojczyzną, w której jedyną i zarazem ukochaną mową była mowa polska. Każdy pragnął by Polska, znów zajaśniała jako potęga ekonomiczno- polityczna na arenie całego świata. Dlatego też, sukcesywnie pojawiały się myśli o powstaniach, które miały nam zwrócić utracone wolne obywatelstwo. Mijały lata, a nasze zrywy narodowe, nie przyniosły upragnionego rezultatu. Z czasem jednak, skupiony wokół Józefa Piłsudskiego obóz polityczny, za głównego wroga uważał Rosję. Zwolennicy marszałka, opowiadali się za współpracą wojskową z Austro – Węgrami. W czerwcu 1908 roku, działacze organizacji bojowej z inicjatywy Józefa Piłsudskiego i Kazimierza Sosnkowskiego, powołali tajny Związek Polskiej Walki Czynnej.
Towarzystwo Strzelec
We Lwowie utworzono z inicjatywy Piłsudskiego Związek Strzelecki, zaś w Krakowie, Towarzystwo Strzelec. Młodzież, która w tych “stowarzyszeniach” pobierała nauki, otrzymała wychowanie w duchu patriotycznym i bojowym. Na początku I wojny światowej, w podkrakowskiej miejscowości Oleandry, Piłsudski sformował polski oddział I Kompani Kadrowej, w której skład weszła szkolona młodzież. Już w roku 1915, Legiony Polskie liczyły ponad 20 tysięcy żołnierzy. Gdy w Rosji wybuchła rewolucja, dla Piłsudskiego nie stanowiła ona już zagrożenia. Po woli, zaczęły klarować się losy I wojny światowej oraz naszej niepodległości. Wojna zakończyła się w dniu 11 listopada 1918 roku, z chwilą podpisania przez Niemcy rozejmu we Francji.
Wtedy to zaczęto mówić że WYBUCHŁA POLSKA, ponieważ Rada Regencyjna czyli Rząd Tymczasowy Polski, przekazał władzę Józefowi Piłsudskiemu, w nowo narodzonym kraju.
