Kim był
Apolinary Kotowicz, był synem Antoniego Kotowicza oraz Kazimiery Matyldy z Przyłęckich. Jego ojciec był znanym w Bieczu lekarzem. Apolinary Kotowicz początkowe nauki pobierał w Tarnowie, a następnie przeniósł się do Krakowa. Tutaj spędził większą część swojego dorosłego życia. Kształcił się on bowiem w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych. Pedagogiczną opiekę nad młodym Kotowiczem sprawowali Jan Matejko oraz Władysław Łuszczkiewicz. Po zakończeniu studiów, Kotowicz wyjechał na dwuletnie rządowe stypendium do Monachium. Tam kontynuował naukę malarstwa w prywatnej szkole Simona Hollosyego. W tym czasie, wraz z innymi studentami szkoły Simona Hollósyego wyjeżdżał na wakacyjne plenery na Węgry.
Pobyt w Krakowie
Po powrocie z Monachium, Apolinary Kotowicz zamieszkał w Krakowie. Regularnie wystawiał on swoje obrazy w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Tymi obrazami Kotowicza były “Zdrowie narzeczonych”, “Przed egzaminem” , “Umizgi”, “W pracowni”, a także “Odpoczynek”. W latach 1894-1895 Kotowicz brał udział w malowaniu studiów pejzażowych do do Panoramy Tatr. Była to wyjątkowa praca malarska, gdzie uchwycona była dokładna panorama tych gór. W jej tworzeniu, oprócz Apolinarego Kotowicza brali udział Antoni Adam Piotrowski, Ludwik Boller, Stanisław Jankowski i Kacper Żelechowski. Pomysłodawcami powstania tego monumentalnego obrazu byli Włodzimierz Tetmajer oraz Wincenty Wodzinowski. Projekt ten finansował Ludwik Lgocki. Budynek przeznaczony na panoramę stanął na warszawskich Dynasach. W trzy lata później Panorama zbankrutowała, a płótna zostały zakupione przez Jana Stykę.
Praca w teatrze
W latach 1898 – 1903 Apolinary Kotowicz był dekoratorem w Teatrze Miejskim w Krakowie. Uczestniczył w przygotowaniach scenografii do takich przedstawień jak: “Śpiący Rycerze” i Szklana Góra. Współpracował on także z Teatrem Ludowym, gdzie w roku 1904 otrzymał również stanowisko dekoratora. Jego prace gościły także w teatrze poznańskim. Miał doświadczenie w pracy przy ilustrowaniu książek: razem ze Stanisławem Janowskim ilustrował pierwsze wydanie dramatu Gabrieli Zapolskiej, zatytułowanego “Tamten”.
Jako nauczyciel
W roku 1904 roku, po zamknięciu Teatru Ludowego w Krakowie zamieszkał w Jaśle. Uczył on w jasielskim gimnazjum. Namalował obraz “Wizja Świętego Franciszka” przeznaczony do tamtejszej kaplicy gimnazjalnej. Wraz z Włodzimierzem Tetmajerem, wykonali polichromię prezbiterium kościoła farnego w Bieczu. Pracował on także przy restauracji i dokumentacji zabytków Jasła i Biecza. Między innymi odnowił siedemnastowieczne stelle i epitafia w farze w Bieczu.
Apolinary Kotowicz zmarł w Jaśle 21 kwietnia 1917 roku w wieku pięćdziesięciu ośmiu lat. Pochowano go na cmentarzu w Bieczu.
