Prekursor filozofii
Wiśniewski, powszechnie uważany był za prekursora filozofii doby oświeceniowej. Pierwsze nauki pobierał on w Łęczycy, a następnie u pijarów w pobliskim Łowiczu. W roku 1736 wstąpił do zgromadzenia pijarów w Podolińcu, gdzie przyjął imię Antoniego od św. Samuela. Wkrótce potem objął posadę nauczyciela gramatyki i składni w nowicjacie. W latach 1740-1741 nauczał on poezji, a w roku 1742 filozofii w Warszawie.
Nowoczesność przede wszystkim
Próbował on dowieść jałowości scholastyki, występując publicznie z tezami z nowszej filozofii i fizyki. W roku 1747 udał się na dalsze studia do Włoch i Wiednia. W latach 1759-1761 był rektorem Collegium Nobilium. Stosował nowoczesne metody nauczania, współpracował ze Stanisławem Konarskim, przy reformach szkolnictwa. W roku 1759 objął zarząd kolegium pijarskiego, a w roku 1765 został wybrany jego prowincjałem.
