Ma to być dokument potwierdzający przynależność danej osoby do Narodu Polskiego, przysługujący naszym rodakom, mieszkającym na terytorium państw, powstałych po rozpadzie Związku Sowieckiego. Otrzymają go ci, którzy mieli polskich przodków i podtrzymują polskie tradycje (będą to stwierdzać konsulaty RP w tych krajach), a także osoby, które miały wcześniej polskie obywatelstwo oraz były zaangażowane w działalność polskich organizacji.
Posiadacze Karty Polaka zostaną zwolnieni z opłat za polską wizę (obecnie jest ona równa na Białorusi i Ukrainie połowie tamtejszych przeciętnych zarobków lub renty), będą mogli podjąć studia oraz pracę w naszym kraju na takim samych zasadach, jak obywatele RP, a także korzystać z opieki zdrowotnej, zniżek w komunikacji miejskiej i bezpłatnych biletów wstępu do muzeów państwowych. Zyskają również pierwszeństwo przy ubieganiu się o pomoc ze środków budżetu państwa i samorządów, przeznaczonych na wspieranie Polaków za granicą.
Karta Polaka nie ma natomiast nic wspólnego z obywatelstwem i nie uprawnia do osiedlenia się w Polsce. Będzie ważna – po przyznaniu – przez 10 lat.
“- Wszyscy czekają na ten dokument. Chcą wiedzieć, że Polska o nich pamięta. Przez ostatnie lata tylko dużo się o tym mówiło” – powiedziała “Rzeczypospolitej” Andżelika Borys, przewodnicząca Związku Polaków na Białorusi (nie uznawanego przez władze tego państwa), chyba najbardziej obecnie znana działaczka polonijna ze Wschodu.
24 sierpnia do Warszawy przybyła delegacja Polaków z Białorusi, Ukrainy, Rosji i Litwy, prosząc marszałków Sejmu i Senatu o rychłe uchwalenie przez parlament RP Karty Polaka. W skierowanym do nich apelu napisali: “Karta Polaka to ustawa, która zarówno w sposób symboliczny, jak i rzeczywisty przywróci godność Polakom ze Wschodu”. Delegatów przyjął również premier Jarosław Kaczyński, który w pełni poparł ich postulaty.
Dobrze więc, że Ludwik Dorn zareagował natychmiast i złożył naszym braciom zza wschodnich granic Rzeczypospolitej konkretną obietnicę.
Z Krakowa dla www.Poland.US
Jerzy Bukowski
