Cała Polska słyszała kilka miesięcy temu, jak Donald Tusk zapowiadał niezwłoczne odwołanie ministra skarbu Aleksandra Grada, jeśli prowadzona przez niego sprawa sprzedaży stoczni nie zostanie pozytywnie załatwiona do końca sierpnia. Nie obwarował tej deklaracji żadnymi warunkami, ale powiedział jednoznacznie, ostro i po męsku, jaki los spotka jego podwładnego 1 września.
Dzisiaj jest 5 września, stocznie nie zostały sprzedane, Grad nadal zajmuje swoje stanowisko, a premier milczy.
W tej sytuacji chyba nawet najbardziej zagorzali zwolennicy Platformy Obywatelskiej zmuszeni są obiektywnie przyznać, że wolno nazwać szefa rządu kłamcą, utracić do niego sporo zaufania i nie wierzyć w żadne jego kolejne obiecanki-cacanki.
Stwierdzam to ze smutkiem, bo cokolwiek nie sądzić o Donaldzie Tusku, jest on premierem polskiego rządu i powinien postępować tak, aby zasłużyć sobie na szacunek całego społeczeństwa. Kłamiąc w żywe oczy, traci go, narażając na szwank nie tylko swoje dobre imię, ale także powagę rządu i majestat Rzeczypospolitej.
Jerzy Bukowski
