Lech Kaczyński, wychowywał się na warszawskim Żoliborzu. Ojciec jego Rajmund, był inżynierem, a także żołnierzem Armii Krajowej i uczestnikiem powstania warszawskiego mającego miejsce w 1944 roku. Matka Lecha pani Jadwiga, jest z wykształcenia filologiem języka polskiego.
Uczęszczał on do Liceum im. Joachima Lelewela na warszawskich Bielanach. Następnie nauki pobierał na Uniwersytecie Warszawskim, kończąc wydział Prawa i Administracji. W 1990 roku, Kaczyński uzyskał stopień doktora habilitowanego. Stał się on też z czasem profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Gdańskiego, a od 1999 roku zajmował takie samo stanowisko na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Od roku 1989, brał udział w obradach podstolików powstałych w związku z rozmowami Okrągłego Stołu i wszedł on w skład Prezydium Krajowej Komisji Wykonawczej NSZZ “Solidarność”.
W maju 1990 roku, został wybrany na pierwszego wiceprzewodniczącego Komisji Krajowej NSZZ “Solidarność”. Był też senatorem Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, a także kandydatem na urząd Prezydenta Polski w wyborach mających miejsce w 1995 roku.
W 1971 roku, przeniósł się do Sopotu, Prowadził tam szkolenia z zakresu prawa pracy dla robotników. Pisywał też artykuły w niezależnym Robotniku Wybrzeża oraz kolportował wśród robotników pisma Robotnik i Biuletyn Informacyjny KSS. Jako prawnik, był on autorem części zapisów porozumień sierpniowych, Był też szefem Biura Interwencyjnego oraz kierownikiem Biura Analiz Bieżących MKS.
W czasie stanu wojennego, został on internowany i osadzony w Strzebielinku, gdzie był on tam przetrzymywany ponad rok. Od 1983 roku, brał udział w pracach tajnej Regionalnej Komisji Koordynacyjnej NSZZ “Solidarność”. Od stycznia 1986 był członkiem TKK, a w latach 1987-1989 sekretarzem Krajowej Komisji Wykonawczej NSZZ “Solidarność”. Od 1985 roku, Lech Kaczyński wchodził w skład regionalnej Rady Pomocy Więźniom Politycznym w Gdańsku.
W drugiej połowie lat osiemdziesiątych, Lech Kaczyński był bliskim współpracownikiem Lecha Wałęsy, a od września 1988 roku brał udział w rozmowach “Solidarności” z przedstawicielami władz w podwarszawskiej Magdalence. Był niezastąpionym Prezydentem miasta stołecznego Warszawy, a z czasem został nieodżałowanym Prezydentem Najjaśniejszej Rzeczpospolitej Polskiej. Zginął w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem, lecąc na uroczystości związane z obchodami uczczenia pamięci, pomordowanych w Katyniu Polaków, przez zbrodniarzy sowieckiego NKWD w kwietniu 1940 roku,
(9)(2).jpg)
EWA MICHAŁOWSKA WALKIEWICZ
